
Koń Giara pochodzi z Sardynii we Włoszech i żyje na dużym bazaltowym płaskowyżu na południu wyspy. Niedawno niewielką liczbę tych koni przeniesiono w inne części Sardynii w nadziei, że ich populacja się zwiększy. To jedna z nielicznych włoskich ras, na które nie wpłynął koń pełnej krwi angielskiej.
Pochodzenie
Pochodzenie tej rasy jest niepewne – niektórzy twierdzą, że wywodzi się od koni greckich z IV lub V wieku p.n.e. Znaleziska kopalne wskazują jednak, że ludzie trzymali na wyspie udomowione konie już od około 6000 roku p.n.e. Istnieją też inne teorie: konie te mogą pochodzić od koni arabskich i północnoafrykańskich, którym pod koniec XV lub na początku XVI wieku dolano krwi koni andaluzyjskich. Na początku XVIII wieku hodowla koni w tym rejonie jednak podupadła.
Aż do średniowiecza konie te żyły dziko na całej Sardynii i w większości były zupełnie odizolowane, co chroniło ich linie krwi. Rasę utrzymuje się w warunkach półdzikich, a konie żyją w grupach rodzinnych, które trzymają się własnego terytorium. Obecnie DAD-IS klasyfikuje ją jako krytycznie zagrożoną – w 2023 roku pozostały 273 osobniki.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 11.3 – 12.2
Budowa
Głowa klinowata, o prostym lub lekko wypukłym profilu
Oczy duże i wyraziste
Uszy małe, skierowane do wewnątrz
Szyja średniej długości, umięśniona i łukowata
Łopatka umięśniona i skośna
Grzbiet krótki, bywa wklęsły
Klatka piersiowa głęboka i szeroka
Nogi smukłe, o mocnych stawach
Kopyta małe i zdrowe
Tradycyjne maści
Kara, gniada lub skarogniada
Temperament
Silny charakter i skłonność do nerwowości
Użytkowanie
Zachowanie linii krwi
Koń wierzchowy
Wideo
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał