
Pierwotnie wyhodowane do celów wojskowych, później zyskały popularność jako konie myśliwskie i najwyraźniej świetnie się w tej roli sprawdzają. Są twarde jak stal i potrafią przejść przez niemal każdą przeszkodę albo nad nią.
Pochodzenie
To szczególny typ konia mongolskiego, którego historia sięga połowy XVII wieku. Wyhodowano go w Chinach, krzyżując różne odmiany koni mongolskich w północno-wschodniej części kraju. Pierwotnie przeznaczony do celów wojskowych, później zyskał popularność jako koń myśliwski i najwyraźniej świetnie się w tej roli sprawdza.
W rezultacie powstał koń odporny, łatwy w utrzymaniu i zdolny do pokonywania zdumiewających odległości ze zdumiewająco ciężkimi ładunkami. Jak w przypadku wielu ras, nieprzyjazny klimat ukształtował niezwykle odporne zwierzęta. Znoszą siarczyste mrozy i całe dni bez jedzenia – podczas surowych zim myśliwi karmią swoje konie suszonym mięsem dzika.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 12 – 12.3 hands
Budowa
Głowa ciężka, zwężająca się ku pyskowi
Szyja krótka, gruba i mocno umięśniona
Grzbiet długi i mocny
Zad mocny i dobrze umięśniony
Nogi krótkie, o dobrej kości i mocnych stawach
Kopyta dobrze ukształtowane i bardzo twarde
Tradycyjne maści
Zwykle siwa lub gniada, ale spotyka się większość maści
Temperament
Zrównoważony i uczciwy
Użytkowanie
Koń myśliwski
Koń rekreacyjny
Transport
Zwierzę juczne
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał