
Konie kaspijskie, jedna z najstarszych linii krwi koni na świecie, są ogniwem łączącym wczesne Equus z końmi pełnej krwi z pustyń i płaskowyżów.
Pochodzenie
Tę starożytną rasę odkryto na nowo stosunkowo niedawno: w 1965 roku zauważono ją w Amol nad brzegiem Morza Kaspijskiego, gdzie konie te wędrowały od ponad 3000 lat. Istnieją też dowody na obecność tych miniaturowych kuców o typie konia w Kermanszahu, między Bagdadem a Teheranem.
Od tamtej pory badania nad pochodzeniem rasy wskazują, że linia kaspijska jest starsza od konia arabskiego. Ze względu na dawną krew konie te mają kilka różnic w budowie, które odróżniają je od wszystkich innych ras. Dziś konie kaspijskie hoduje się w Wielkiej Brytanii, Ameryce Północnej i Południowej, Australii i Nowej Zelandii.
Według DAD-IS rasa jest zagrożona (w kategorii „endangered-maintained”), a w 2023 roku zostało od 500 do 1500 koni. Equus Survival Trust klasyfikuje ją jako krytycznie zagrożoną, z szacowaną populacją hodowlaną poniżej 400.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 10-12 hands
Formalnie kuc, ale zachowuje cechy konia w mniejszej skali
Naturalny talent do skoków
Twarde kopyta
Budowa
Krótka głowa z wysklepionym czołem i delikatną, cienką skórą
Długa, zgrabnie wygięta szyja
Skośne łopatki, dzięki którym krok jest długi i niski
Zad mocny i proporcjonalny
Ogon wysoko osadzony, w ruchu noszony wysoko
Grzywa i ogon długie i bujne
Tradycyjne maści
Większość maści jednolitych
Temperament
Idealny wierzchowiec dla dzieci
Pełen temperamentu, ale łagodny
Łatwo przyzwyczaja się do zaprzęgu
Użytkowanie
Jazda rekreacyjna
Kuc pokazowy
Wyścigi zaprzęgowe i zawody
Przydatne linki
Caspian Horse Society UK
Caspian Horse Society of the Americas
Caspian Horse Breeders Association
International Caspian Society
Więcej zdjęć






Wideo
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał