
Koń bachtiarski to odmiana irańskiego konia Plateau Persian, z którym łączy go podstawowa budowa i pochodzenie. Hodują go głównie członkowie plemienia Bachtiarów z prowincji Chuzestan na południu Iranu.
Pochodzenie
Podwaliny tej rasy powstały w XVIII wieku z linii Hamdani, Khuhilan, Nesman i innych typów koni arabskich. Hodowla stała się jednak tak mieszana, że konia bachtiarskiego nie można porównywać z czystej krwi arabem (w Iranie koń arabski nazywany jest asil, co znaczy „czysty”). Celem było stworzenie szlachetnego konia, który przystosuje się do wielu różnych warunków klimatycznych regionu.
Konie te hoduje w warunkach półkoczowniczych plemię Bachtiarów, od którego wzięły nazwę. Choć nie uważa się ich za konie czystej krwi, uznaje je World Arabian Horse Organization, a co ważniejsze, są niezbędne dla plemienia, które je utrzymuje.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 14.3 hands
Budowa
Głowa klinowata, o prostym lub lekko szczupakowatym profilu
Duże, wyraziste oczy
Krótkie, zakrzywione uszy
Szyja łukowata i muskularna
Tułów zwarty, z krótkim grzbietem
Nogi długie i cienkie
Ogon wysoko osadzony
Tradycyjne maści
Kara, gniada, skarogniada i siwa
Temperament
Pełen temperamentu
Inteligentny
Śmiały
Użytkowanie
Wyścigi
Koń wierzchowy
Więcej zdjęć


Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał