Interviews
Interview met een paardenfotograaf – Cristina Corduneanu
Naam
Serni (Cristina Corduneanu)
Website en plekken waar je mijn werk online vindt
Mijn website: www.cristinacorduneanu.com
Flickr: serniRed Bubble: serni
Fotografie.nl: Christina Corduneanu Fotografie
National Geographic: profiel van Christina
Facebook: Christina Corduneanu
Waar ik woon
In Europa, in Nederland, in een streek die Twente heet, vlak bij de Duitse grens. Gelukkig voor mij is dit het land van de paarden: er zijn hier veel paardenfokkers.
Vertel eens iets over jezelf: wat is je achtergrond en waar kom je vandaan?
Ik ben van Roemeense afkomst. Ik woon nu al meer dan 5 jaar in het land van tulpen en klompen. Mijn achtergrond is technisch, ik ben ingenieur, maar ik heb in mijn leven veel verschillende dingen gedaan, van computers verkopen tot jazzfestivals organiseren of lesgeven aan de universiteit.
De laatste jaren houd ik me alleen nog met fotografie bezig – vooral met paarden.

Wanneer heb je je eerste foto gemaakt?
Ik denk dat ik 15 of 16 was. Ik was met vrienden ergens in de bergen. Er lag sneeuw, ik had een oude Lomo, en ik heb een prachtige serie foto’s van die vakantie.
Met wat voor camera werk je?
Een Nikon D50, en ik droom van een Nikon D700.

Als je elke camera zou mogen kiezen (ongeacht de prijs), welke zou het dan worden?
Een Hasselblad H3DII-50. Ik ben ouderwets, maar ik hou ook van techniek. Oude paarden, nieuwe kunstjes, die mensen van Hasselblad…
Wie hebben je het meest beïnvloed?
Van Gogh.

Waardoor ben je paarden gaan fotograferen?
Ik vind ze volmaakt in hun schoonheid en natuurlijkheid.
De band die ik met paarden heb, is moeilijk uit te leggen; zoiets heb ik nog nooit eerder in mijn leven meegemaakt. Ik voel me zo ontzettend gelukkig als ik paarden fotografeer of gewoon bij ze in de buurt ben. Zij voelen dat en ze “praten” tegen me.

Je favoriete paardenras?
Friezen, de sprookjespaarden. Als je ze eenmaal in de mist hebt gezien, zwart als de nacht, vrij rennend met hun manen in de wind, zo sterk en tegelijk zo fijngevoelig, dan ben je voor de rest van je leven betoverd.
Waar was je het meest geïnspireerd, maar zonder camera?
Toen ik een kind was en mijn opa mij en mijn broer meenam voor een verrassingstochtje naar een van de 7 heuvels rond mijn geboortestad, waar we ontdekten dat hij een vlieger had gebouwd van papier en hout (vroeger, voordat het plastic op aarde kwam…) met een staart van rode strikjes, en daarna lieten we hem vliegen.
Ik was 6 en had geen camera, maar gelukkig heb ik een fotografisch geheugen, dus ik ben het nooit vergeten.

Welk effect denk je dat internet op kunst en fotografie in het algemeen zal hebben?
Moeilijk te zeggen, maar ik denk dat kunst steeds digitaler wordt, en dat er veel meer manieren komen om jezelf uit te drukken dan de traditionele.
Heeft het effect gehad op jouw werk?
Ja, absoluut, ik heb de fotografie opnieuw ontdekt. Ik hield er altijd al van, maar ik had geen geduld voor de donkere kamer.
De digitale fotografie was mijn “redding”.

Afbeelding van Nicolas Monnot
Welke foto is je persoonlijke favoriet?
Ik heb niet maar één favoriet, ik heb er ontelbaar veel. Ik heb zelfs een eigen groep op Flickr waarin ik ze verzamel: Serni’s Adventures in Flickrland.
Een van mijn favorieten aller tijden is Bohemian Rendez-vous van Nicolas Monnot. Er hangt zo’n geheimzinnige sfeer omheen, met de ruiter in de mist, helemaal ingepakt, die geduldig wacht en naar de lichten van de auto in de verte kijkt. Je kunt het ook zien als paard tegen machine, natuurlijk tegen kunstmatig. Indrukwekkend, in veel opzichten.

Waar ben je nog meer gepassioneerd over?
Je bedoelt naast fotografie en paarden, lol?
Ik ben gepassioneerd door het bos en alles wat natuurlijk is. Ik mis het bos uit mijn jeugd, waar je bang was dat je de beer zou tegenkomen.
(Tegenwoordig is het gewoon een man met een camera die uit de struiken opduikt, waar hij zijn nieuwe macrolens op een hommel aan het testen was.) De lucht was schoon en fris en de geluiden van de mensen en de stad waren zo ver weg dat je je eigen hart kon horen kloppen. O ja, en de hemel stond vol sterren.

Er komt nog meer
Met dank aan Cristina voor het beantwoorden van onze vragen en het delen van haar kunst. Kijk zeker af en toe op haar website voor nieuws over haar nieuwste werk.
Blijf ons ook volgen voor meer interviews met paardenkunstenaars en fotografen.
Ben je zelf paardenfotograaf of ken je een fotograaf die je hier graag zou zien? Zet je naam en website in de reacties hieronder of stuur ons een berichtje om mee te doen.
Vertaald uit het Engels. Lees het origineel