
Het Srednekolymskaya-, Midden-Kolyma- of Verkhoyansk-paard is een variëteit van het Jakoetenpaard die noordelijker voorkomt dan de andere lijnen, in de regio Jakoetië. Men denkt dat dit type het dichtst bij het oorspronkelijke paard staat dat naar het gebied werd gebracht.
Oorsprong
Men neemt aan dat dit ras zich in de 13e eeuw in het gebied vestigde, toen de Jakoeten het daarheen brachten. Het zou niet afstammen van de wilde paarden die in het neolithicum in het gebied leefden. Het lijkt op de geharde Mongoolse paarden en przewalskipaarden, maar is doorgaans groter, heeft een dikkere vacht en is robuuster gebouwd. De Verkhoyansk hoort zonder twijfel bij de taaiste kleine paarden ter wereld.
Het Jakoetenpaard heeft zich ontwikkeld onder omstandigheden waaraan de meeste paarden zouden bezwijken: ijskoude winters, extreme temperaturen en schraal voer. De dieren vallen op doordat ze voedsel onder de sneeuw weten te vinden en zonder beschutting temperaturen van -90 graden Fahrenheit overleven.
Types Jakoetenpaard
Het Jakoetenras kent meerdere subtypes. Alle types delen kenmerken met vergelijkbare noordelijke rassen, zoals een robuuste gestalte, dikke manen en een zware wintervacht.

Noordelijk type

Klein zuidelijk type

Groot zuidelijk type
Noordelijk type – Dit is het Midden-Kolyma- of Verkhoyansk-paard, dat als het zuiverste van allemaal geldt. De gemiddelde hoogte is 13.2-13.3 hands en dit type vertoont het vaakst de primitieve kenmerken van de dun-factor.
Klein zuidelijk type – Het op één na zuiverste type, maar minder waardevol dan de Verkhoyansk. De gemiddelde hoogte is 13-13.1 hands.
Groot zuidelijk type – Het grootste van de types; het zijn allemaal kruisingen met andere rassen. De gemiddelde hoogte is 13.2-14 hands.
Aanpassingen door evolutie
Zuivere Jakoetenpaarden hebben een aantal opvallende aanpassingen ontwikkeld om in zo’n extreme omgeving te kunnen leven. Hun romp is dik en hun benen zijn naar verhouding kort, net als hun hals. Hun stofwisseling kan zich aanpassen aan de uitersten van elk seizoen. Zoals veel dieren in koude klimaten legt het Jakoetenpaard in de herfst vetreserves aan en verlaagt het in de winter zijn stofwisseling om met weinig voedsel te overleven. In het voorjaar brengen de nieuwe grasscheuten de stofwisseling weer op het normale peil.
Die dikke winterse vetlaag is belangrijk voor de mensen die de paarden houden, want het vette vlees geldt als een delicatesse. De merries worden ook gemolken voor koemis.
Kenmerken
Gemiddelde hoogte 13.2-13.3 hands
Zware wintervacht
Bouw
Het hoofd is zwaar
De hals is kort en dik
De romp is gedrongen
De benen zijn kort en sterk
De hoeven zijn hard
Traditionele kleuren
Van oudsher zijn ze bruin, schimmel of dun, vaak met primitieve aftekeningen. Andere kleuren of witpatronen wijzen op de inbreng van ander bloed.
Karakter
Kalm en intelligent
Gebruik
Rijden
Vervoer
Lastdieren
Vleesproductie
Melk
Video
Vertaald uit het Engels. Lees het origineel