Obserwuj nasz nowy kanał na YouTube!

Końskie figle

Ech, konie, konie, cóż to za konie

· The Equinest

Duch na koniu

Dzisiejszy poetycki kąsek to fragment Martwych dusz, które Mikołaj W. Gogol napisał w 1842 roku.

Martwe dusze

Ech, konie, konie, cóż to za konie! Czy w waszych grzywach mieszka wicher? Czy w każdym waszym włóknie czuwa wrażliwe ucho, czujne jak płomień? Ledwie usłyszycie z góry znajomą pieśń, zgodnie, wszystkie naraz prężycie spiżowe piersi i ledwie muskając kopytami ziemię, zmieniacie się w proste linie, które tną powietrze, a wszystko to, natchnione przez Boga, pędzi przed siebie!

Znacznie dłuższa całość

Jeśli spodobał ci się ten fragment, możesz przeczytać całe Martwe dusze tutaj. Jeśli masz ochotę na coś nieco bardziej rozbudowanego, zajrzyj do wiersza How The Old Horse Won The Bet i wypatruj kolejnych za tydzień.

Poezja o koniach

Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał