Paardenpret

Rossen, rossen, wat een rossen

· The Equinest

Een spook te paard

Het poëtische stukje van vandaag is een fragment uit Dode zielen, in 1842 geschreven door Nikolaj V. Gogol.

Dode zielen

Ach, rossen, rossen, wat een rossen! Huist de wervelwind soms in jullie manen? Zit er in elke vezel van jullie een gevoelig oor, waakzaam als een vlam? Zodra jullie van boven het vertrouwde lied horen, spannen jullie eendrachtig je bronzen borst en worden jullie, de hoeven nauwelijks de grond rakend, tot rechte lijnen die door de lucht klieven, en, geheel door God bezield, stormt het voort!

Nog veel langer

Vind je dit fragment mooi, dan kun je hier heel Dode zielen lezen. Heb je zin in iets wat meer om het lijf heeft, lees dan How The Old Horse Won The Bet en houd de site in de gaten, want volgende week komt er meer.

Paarden in de poëzie

Vertaald uit het Engels. Lees het origineel