Obserwuj nasz nowy kanał na YouTube!

Wywiady

Wywiad z artystką – Linda Woolford

· The Equinest

Imię i nazwisko
Linda Woolford

Strona internetowa i miejsca, w których można znaleźć moje prace w sieci
Strona: The Briar Rose Gate
Etsy: Artwolf

Gdzie mieszkam
Na małej wyspie tuż u południowego wybrzeża Anglii, która ma 65 mil wspaniałej linii brzegowej.

Opowiedz nam trochę o sobie: skąd pochodzisz i jaka jest twoja historia?
Urodziłam się na Wyspie, na której mieszkam do dziś. Jestem artystką samoukiem i od najmłodszych lat pamiętam w sobie pragnienie tworzenia.

Choć nie dorastałam w najzamożniejszej rodzinie, udawało mi się znaleźć materiały, z których tworzyłam prace plastyczne (nawet jeśli oznaczało to używanie mąki z wodą zamiast kleju).

Hunter’s Moon

Moją miłość do sztuki przewyższała zawsze tylko miłość do zwierząt – od bezpańskiego psa z naszej ulicy, który z wdzięcznością przyjmował przemycane przeze mnie kiełbaski z podwieczorku, po kocura amanta, który bywał na naszym podwórku – wszystkie kochałam z takim samym uczuciem.

Konie – szalałam za nimi. Pierwsze lekcje miałam na małym gniadym kucu Tommym, który przeszedł na emeryturę po latach ciągnięcia wozu; jeździłam na oklep na łące, kiedy miałam około 4 lat. Po powrocie do domu próbowałam go rysować, razem z ulubieńcami takimi jak Champion the Wonder Horse i Mister Ed.

W końcu moja ciężko pracująca mama zdołała opłacić mi jazdy w pobliskiej stajni (pobliskiej, czyli 400 jardów od domu). Wyraźnie pamiętam radość z tego, że powierzono mi siedzenie na prawdziwym kucu. Do tego stopnia, że byłabym całkiem szczęśliwa, mogąc tylko siedzieć i czuć ciepło i dotyk kuca.

Angel Feathers

Byłam tak zachwycona całym tym doświadczeniem i tak cicha, że pracownicy stajni często pytali mamę, czy dobrze się bawiłam. Od tamtej pory angażowałam się coraz bardziej, do tego stopnia, że
w wieku 9–10 lat sama prowadziłam już w imieniu szkółki zastępy w teren w zamian za „czas z końmi”. Byłam bardzo odpowiedzialnym dzieckiem, dojrzalszym niż na swój wiek.

Własne kuce, a później konie, mam od 14. roku życia i wciąż mam bardzo kochaną i zaufaną klacz, która była dla mnie zarówno przyjaciółką, jak i fantastyczną partnerką na zawodach. W wieku 33 lat nadal cieszy się zasłużoną, rozpieszczoną emeryturą.

Unicorn

Jaka jest twoja ulubiona rasa?
Muszę przyznać, że nie mam jednej ulubionej rasy. Zachwycają mnie rodzime kuce naszych Wysp Brytyjskich: walijskie, Dartmoor, Connemara, New Forest i szetlandzkie. Kocham spokojną siłę ciężkich ras zimnokrwistych i vannerów. Podziwiam piękno arabów, koni andaluzyjskich, fryzów i lipicanów i
często używam ich jako modeli do Pegazów i jednorożców.

Nie widuję ich teraz zbyt często – trzeba wstać bardzo wcześnie albo wyjść bardzo późno!

Uwielbiałam jeździć na angielskich i irlandzkich koniach pełnej krwi.

Kto ma na ciebie największy wpływ?
Uwielbiam obrazy Alfreda Munningsa. Jego mistrzowskie operowanie pędzlem i gra światła są niesamowite.

Czy masz (albo miałaś) zwierzę, które jest muzą twojej pracy?
To raczej stała towarzyszka – Poppy, moja czarna labradorka, zawsze leży pod moim stołem albo deską, kiedy pracuję…

Marsh Wren

Czy masz jakieś sekretne rytuały, które pomagają ci wejść w twórczy nastrój?
Nie, właściwie nie, ale lubię pracować po gruntownym uporządkowaniu moich
akwareli i intensywnej sesji temperowania wszystkich ołówków… jest ich mnóstwo, więc najlepiej robić to w dzień, w którym i tak nie zamierzasz malować ani szkicować.

Aha, no i oczywiście ciągłe przerwy na herbatę i czekoladę – czy to się liczy jako rytuał?

Czy jest jakieś szczególne miejsce, które cię inspiruje?
Wyspa jest bardzo pięknym miejscem do życia i ma wspaniale zróżnicowany krajobraz i wybrzeże. Jedyną wadą może być brak wielu ras koni i egzotycznych zwierząt, które chciałabym sfotografować jako materiał referencyjny.

Peg Fairy Foal

Mieszkając na wyspie, trzeba rezerwować przeprawę promową tylko po to, żeby sfotografować niektóre tematy. Niedawno jednak pewna znajoma z bloga zaoferowała mi zdjęcia referencyjne kilku ras ciężkich koni, co jest z jej strony bardzo miłe.

Jak twoim zdaniem internet wpłynie na sztukę w ogóle?
Myślę, że dla większości ludzi miał dobry, pozytywny wpływ – sprzedaż, kupowanie i docenianie sztuki w ogóle stały się dostępne dla szerszej publiczności.

Czy wpłynął na twoją twórczość?
Poszerzyłam tematykę, zgodnie z zapotrzebowaniem, co jest ciekawsze także dla mnie. Łatwiej mi też poznawać kupujących i przyjaciół – pod każdym względem było to dla mnie bardzo miłe doświadczenie.

Faith & Hope

Która praca jest twoją ulubioną?
Mam tylko kilka własnych prac; jedną z tych, które zatrzymałam, jest „Faith and Hope” – mały porzucony źrebak Pegaza i jego towarzysz króliczek.

Czy kiedykolwiek byś ją sprzedała?
Tak, zawsze sprzedałabym którąś z moich prac, nawet ulubioną, gdybym potrzebowała pieniędzy, żeby pomóc mojej własnej, „domowej” małej rodzinie, do której oczywiście należą też zwierzęta.

Nie rozstałabym się jednak z kilkoma cennymi pracami, które dostałam w prezencie od innych artystów – prędzej poszłyby meble…

Co jeszcze jest twoją pasją?
Bardzo mi zależy na tym, żeby zwierzęta domowe, wszystkie inne zwierzęta i dzika przyroda były traktowane humanitarnie, z szacunkiem i troską.

Dlatego jestem żarliwą przeciwniczką okrucieństwa, porzucania, kłusownictwa, odstrzałów i niszczenia siedlisk z powodu ignorancji i chciwości.

Hounds

Pracujesz nad czymś nowym?
W niedalekiej przyszłości być może czeka mnie nowe zlecenie. Byłby to jeden albo może para małych terierów.

To nie koniec

Dziękujemy Lindzie za udzielenie wywiadu i podzielenie się swoją sztuką. Koniecznie zapisz się na jej blog o sztuce, żeby być na bieżąco z jej najnowszymi pracami.
Zaglądaj też do nas po kolejne wywiady z artystami malującymi konie i fotografami.

Malujesz konie albo znasz artystę, którego prace z końmi chętnie zobaczysz u nas? Dodaj swoje imię i adres strony w komentarzu poniżej albo napisz do nas, żeby wziąć udział.

Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał