Wywiady
Wywiad z fotografką – Linda Finstad
Imię i nazwisko
Linda Finstad
Strona internetowa i miejsca, w których można znaleźć moje prace w sieci
www.imagineitsold.ca
Gdzie mieszkam
Na stałe w Edmonton w Albercie – Kanada
Opowiedz nam trochę o sobie: skąd pochodzisz i jaka jest twoja historia?
Nazywam się Linda Finstad i urodziłam się w Anglii. Dorastałam w małej wiejskiej społeczności, w której to było normalne, że dzieci uczyły się jeździć konno, zanim nauczyły się jeździć na dwukołowym rowerze, a swojego pierwszego kuca dostałam na czwarte urodziny.
Moje dzieciństwo kręciło się wokół zawodów i Pony Clubu – to, co wtedy uważałam za oczywiste, z perspektywy czasu było, jak widać, bardzo uprzywilejowanym dzieciństwem.
Mama kupowała mi bowiem bardzo dobre kuce pokazowe i huntery, które mogły wygrywać na zawodach na poziomie hrabstwa.

Konie były moim życiem i praca w tej branży wydawała się czymś naturalnym, więc zdobywałam uprawnienia instruktorskie BHSAI w Wrae Green Equestrian Centre – po uzyskaniu kwalifikacji przez kilka lat uczyłam tam jazdy konnej, a potem otworzyłam sklep jeździecki. I znów wróciłam na zawody, tym razem ze stoiskiem handlowym.
Do Kanady przyjechałam jakieś 14 lat temu i przez jakiś czas czułam się zupełnie zagubiona – nie wiedziałam, gdzie odbywają się zawody ani jak zaangażować się w końską branżę.
Próbując więc wymyślić się na nowo, wróciłam do szkoły, żeby uczyć się fotografii. Był to bardzo wymagający, ale satysfakcjonujący proces, jednak dopiero kiedy nauczyciel zapytał grupę: „Co tak naprawdę chcecie fotografować?”, dotarło do mnie: konie i psy, oczywiście. Dzięki całemu doświadczeniu nie tylko na zawodach, ale też jako trenerka, mam wyjątkowo dobre oko, jeśli chodzi o konie. W połączeniu z formalnym wykształceniem fotograficznym sprawia to, że robienie fantastycznych zdjęć przychodzi mi o wiele łatwiej.

Czuję, że zatoczyłam pełne koło, i jestem ogromnie wdzięczna, że mogę być oficjalną fotografką wielu zawodów jeździeckich i zawodów agility dla psów w Albercie.
Naprawdę mam najlepszą pracę na świecie, bo fotografuję niesamowite zwierzęta i bardzo utalentowanych przewodników, jeźdźców i amazonki.
Obecnie pracuję nad prawdopodobnie największym zleceniem w całej mojej karierze.
„Equine Heritage Exhibit” to fotograficzne studium wszystkich ras koni, które tworzą końską populację Alberty. Po ukończeniu tego dwuletniego projektu wystawa trafi do muzeum Provincial Archive.

Ma utrwalić, jak w tym momencie wyglądają „wszystkie” rasy i do czego są wykorzystywane. Fantastyczne źródło wiedzy dla przyszłych pokoleń.
Czuję się naprawdę pobłogosławiona, że mogę spędzać dni, uwieczniając piękno koni.
Kiedy zrobiłaś pierwsze zdjęcie?
Jako nastolatka miałam mały aparat kompaktowy, ale robiłam zdjęcia tylko dla zabawy. Dopiero po kilku kursach naprawdę zaczęłam „widzieć światło” i robić zdjęcia warte zachowania.
Archive Museum w Edmonton zleciło ci niedawno udokumentowanie i sfotografowanie ras koni. Jak zaangażowałaś się w ten projekt?
Projekt dostał zielone światło dopiero po kilku spotkaniach i wielu rozmowach.

Masz już ulubioną rasę?
Bardzo trudno wybrać ulubioną. Bardzo spodobały mi się konie shire, spędziłam też bardzo przyjemne popołudnie z końmi paso fino — młodzież była przezabawna i tak pięknie mi pozowała. Byłam w bardzo, bardzo ładnym ośrodku jeździeckim w Wainwright i fotografowałam konie hiszpańskie; młody jeździec, który przeszedł klasyczne szkolenie w Hiszpańskiej Szkole Jazdy, dosiadał dla mnie ogierów i wykonywał elementy szkoły wyższej jazdy, a ja naciskałam spust migawki. To chyba najjaśniejszy punkt mojego lata. Ale muły i osły też były zabawne, a konie miniaturowe – mimo niewielkiego wzrostu – były dumne i wyniosłe. Kocham je wszystkie.
Fotografujesz dużo więcej niż tylko konie – czy to twój ulubiony temat, czy tylko świeża obsesja?
Tak, konie są i zawsze były moją pierwszą miłością, a tuż za nimi są psy.

Fotografuję jednak różne tematy, od modelek na wybiegu po domy pokazowe dla magazynu o projektowaniu wnętrz.
Jakiego aparatu używasz?
Pracuję na sprzęcie Canona – mój główny aparat do zdjęć koni to 1D z obiektywem 70–200, a jako zapasowy i do zleceń komercyjnych mam 5D oraz różne obiektywy, w zależności od tematu.
Kto ma na ciebie największy wpływ?
Właściwie nikt nie ma na mnie wpływu – jestem w tym wieku, kiedy robię już tylko to, co chcę. Uważam, że jeśli naprawdę chcesz coś robić, robisz to o wiele lepiej.

Gdzie najbardziej cię coś zainspirowało, kiedy nie miałaś przy sobie aparatu?
Odwiedzałam mamę w Anglii i pojechałyśmy na jarmark w Appleby (tradycyjny zjazd Cyganów), gdzie kąpano konie w rzece przed sprzedażą. To był piękny widok, ale niestety nie miałam przy sobie aparatu.
Jak twoim zdaniem internet wpłynie na fotografię?
Internet jest bardzo wizualny i wręcz krzyczy o dobre zdjęcia, które pomogą sprzedawać towary i usługi. Pozwala też fotografowi pokazać swoje zdjęcia potencjalnym klientom – jako fotografka zawodów naprawdę nie wiem, jak mogłabym prowadzić firmę bez internetu.
90% mojej działalności odbywa się w sieci – pozostałe 10% to zlecenia komercyjne, przy których klienci chcą dostać wszystkie zdjęcia na płycie.
Czy wpłynął na twoją twórczość?
Nigdy nie znałam życia bez niego.

Które zdjęcie jest twoim ulubionym?
O rety – zrobiłam ponad milion zdjęć. Zwykle z każdej sesji mam jakieś ulubione, ale w maju wybrałam się na małą wyprawę i zrobiłam niesamowite zdjęcia dzikich zwierząt – ponieważ tak bardzo różnią się od moich zwykłych tematów, pewnie wybrałabym jedno z pumą albo z niedźwiedziem grizzly.
Co jeszcze jest twoją pasją?
Moją pasją jest Jezus – dziękuję Mu każdego dnia za możliwość oglądania i uwieczniania Jego wspaniałego stworzenia. Konie są prawdziwym darem od Boga i to dla nas wielkie błogosławieństwo, że pragną z nami relacji. Zastanawiam się, jak daleko zaszedłby człowiek bez pomocy konia. Nawet w naszym zaawansowanym technologicznie społeczeństwie koń wciąż jest wspaniałym nauczycielem i towarzyszem.

To nie koniec
Dziękujemy Lindzie za udzielenie wywiadu i podzielenie się swoimi pracami. Zaglądaj od czasu do czasu na jej stronę z fotografiami, żeby być na bieżąco z jej najnowszymi pracami.
Czekaj też na kolejne wywiady z artystami malującymi konie i fotografami.
Fotografujesz konie albo znasz fotografa koni, którego zdjęcia chętnie zobaczysz u nas? Dodaj swoje imię i adres strony w komentarzu poniżej albo napisz do nas, żeby wziąć udział.
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał