Obserwuj nasz nowy kanał na YouTube!

Wywiady

Wywiad z artystką – Ingrid R. Kostron

· The Equinest

Imię i nazwisko
Ingrid R. Kostron

Strona internetowa i miejsca, w których można znaleźć moje prace w sieci
www.equi-art.com
Facebook: Ingrid Kostron
Obserwuj Ingrid na Twitterze: @ingrid_equi_art

Gdzie mieszkam
Ottawa, Ontario, Kanada

Opowiedz nam trochę o sobie: skąd pochodzisz i jaka jest twoja historia?
Jestem Kanadyjką austriackiego pochodzenia. Konie stały się ważną częścią mojego życia w dniu, w którym po raz pierwszy zobaczyłam konia w telewizji – jako małe dziecko z problemami z poruszaniem się leżałam wtedy w szpitalu.

Nie mogłam wtedy chodzić, a kiedy w transmisji z parady zobaczyłam pierwszego w życiu konia, zrobił na mnie ogromne wrażenie – od razu i na zawsze. Moja logika była prosta: skoro nie mogę chodzić, chcę jeździć konno.

Od tamtej pory minęło sporo czasu: teraz chodzę, ale wolę jeździć, a obecnie moją dyscypliną jest ujeżdżenie. Przez lata jeździłam w stylu western i w stylu hunter, a na krótko spróbowałam też powożenia.

Petty Theft

Kiedy zaczęłaś rysować konie?
Rysowanie przychodziło mi zupełnie naturalnie i nie pamiętam czasów, kiedy nie rysowałam. Po pierwszym zapamiętanym zetknięciu z końmi zaczęłam je rysować. Szkoła i zajęcia plastyczne przyniosły na moją deskę kreślarską nowe tematy, a w końcu moja kreatywność przerodziła się w karierę w grafice, ilustracji komercyjnej i doradztwie komunikacyjnym.

Moje ulubione projekty komercyjne zawsze dotyczyły tematyki jeździeckiej albo przyrody, albo były to projekty dla klientów, którzy chcieli nadać swoim materiałom promocyjnym i publikacjom klasyczny, stonowany wygląd.

Przez całą karierę nigdy nie straciłam więzi z końmi i nigdy nie przestałam ich rysować ani malować. Ale robiłam to dla przyjemności. Zmieniło się to w połowie lat 90., kiedy postanowiłam tworzyć sztukę dla środowiska jeździeckiego.

Tak powstało Equi-Art: powstawały obrazy, przyjmowałam zamówienia, a z tego wszystkiego rozwinęła się linia karnetów, odbitek w limitowanych nakładach, artykułów papierniczych i upominków, sprzedawanych w wielu sklepach jeździeckich w USA i Kanadzie.

Anatomy Skull

Jaka jest twoja ulubiona rasa?
Nie mam ulubionej rasy i straciłam już rachubę, ile różnych typów koni dosiadałam w życiu. Każda rasa ma swoje mocne i słabe strony, a ja doceniam wszystkie te różnice.

Mój obecny koń (Buff) to Appendix Quarter Horse, ale budową bardziej przypomina konia pełnej krwi angielskiej; (aż śmiesznie) boi się krów i – z tego, co widziałam – nie ma za grosz wyczucia bydła. Za to Buff chciałby być księciem i uwielbia się popisywać; za młodu potrafił pod siodłem wykonywać zmiany nogi tempi, piruety, pasaż i piaff. To urodzony aktor i lubi być w centrum uwagi, robiąc rzeczy, których zwykle nie oczekuje się od konia.

Kilka lat temu nauczyłam go wchodzić i schodzić po schodach. Gdybym miała hodować konie, byłyby to najpewniej konie sportowe, w których celem jest użyteczność w pięknym opakowaniu.

Ingrid

Czy masz (albo miałaś) zwierzę, które jest muzą twojej twórczości?
Sztuka pozwala mi dzielić się moją drogą przez życie tak, by inni również odnajdywali w niej sens. Moimi muzami są konie, które w danym momencie są wokół mnie. Zbieram wspomnienia tu i teraz albo zdjęcia referencyjne do przyszłych projektów.

Z tymi materiałami idę dalej przez życie i bardzo często łapię się na tym, że spoglądam wstecz i wybieram chwile związane z końmi, które mają znaczenie dla tego, co przeżywam teraz, i dla mojej obecnej drogi. Poprzez te zebrane obrazy wyrażam swoją drogę przez życie. Bardzo mi pochlebia, kiedy coś, co tworzę, ma dla ludzi znaczenie albo wywołuje w nich jakąś reakcję.

Czy masz jakieś sekretne rytuały, które pomagają ci wejść w twórczy nastrój?
Myślę obrazami – przy sztalugach to błogosławieństwo: wystarczy, że skupię się na obrazie w mojej głowie albo, jeśli to zamówienie, na zdjęciu referencyjnym przede mną.

Kiedy nie mogę się skupić, czas pojechać do stajni, pojeździć i przewietrzyć głowę.

Czy jest jakieś szczególne miejsce, które cię inspiruje?
Pewnie byłabym szczęśliwą włóczęgą – inspirację mogę znaleźć niemal wszędzie. Dla mnie nie chodzi o to, gdzie jesteś ani co robisz, tylko o życie chwilą. Ludzie inwestują o wiele za dużo w przeszłość albo w przyszłość, czasem nie zwracają uwagi na to, co tu i teraz, i przeoczają to, co mają przed sobą.

Chciałabym kiedyś, w odległej przyszłości, spojrzeć wstecz na swoje życie i stwierdzić, że – jak dobry program ujeżdżeniowy – było ono serią dobrych, szczęśliwych chwil, które złożyły się w całość.

The Hug

Jak twoim zdaniem internet wpłynie na sztukę w ogóle?
Internet to najlepsze, co kiedykolwiek przytrafiło się środowisku artystycznemu. Historycznie rzecz biorąc, artyści musieli współpracować z galeriami i mecenasami, by przetrwać – o ile w ogóle udawało im się przetrwać.

Te ramy wciąż istnieją, ale się zmieniają i ewoluują: artyści nie muszą już przebijać się do tego kręgu, żeby odnieść sukces.

Internet pokonuje ograniczenia czasu, przestrzeni i fizyczności. Dociera do wielu, podczas gdy wcześniej można było dotrzeć tylko do nielicznych.

Czy wpłynął na twoją twórczość?
Mam pod tym względem wyraźną przewagę: w ramach moich usług z zakresu projektowania graficznego i grafiki komercyjnej tworzę strony internetowe. Dzięki temu mogłam w jednym życiu zrealizować dwie kariery (artystki komercyjnej i artystki malarki).

Która praca jest twoją ulubioną?
Wszystko, co tworzę i pokazuję publicznie, to prace, które uważam za udane i wyrażające coś, czym warto się dzielić. W szufladach na grafiki i teczkach jest o wiele więcej moich obrazów, niż zobaczyła publiczność… to pomysły czekające na lepszy moment albo na zwrot akcji, którego moim zdaniem potrzebują, żeby się udać.

Prace, które widzisz w moich liniach produktów albo na mojej stronie, to „moja kolekcja ulubionych”.

Jest jednak jeden obraz, z którym nie potrafię się rozstać: „Mares at the Source”, przedstawiający grupę klaczy pijących wodę w dzień, który wydaje się ciepłym letnim dniem. Ten obraz opowiada o dobrej chwili. Chyba trzymam go po to, by przypominał mi, że w życiu chodzi o zdobycie tego, czego potrzebujesz do spełnienia – a mogą to być rzeczy tak proste jak woda.

Mares At The Source

Czy kiedykolwiek byś ją sprzedała?
Gdyby ktoś zapytał mnie w dniu, w którym nie czułabym potrzeby przypominania sobie, o co w życiu chodzi… może. Nie jestem pewna, czy to kiedykolwiek nastąpi: za każdym razem, gdy przechodzę obok tego obrazu i zatrzymuję się, by mu się dobrze przyjrzeć, znajduję kolejny powód, dla którego właśnie tego dnia muszę na niego patrzeć.

Co jeszcze jest twoją pasją?
Lubię odnajdywać pasję wokół siebie. Potrafię znaleźć pasję w dobrej misce zupy, jeśli przyrządził ją ktoś, kto naprawdę chciał ugotować dobrą zupę i włożył w to całą duszę. Wszystko, co składa się na życie – bez względu na to, czy jest twoim dziełem, czy nie – daje okazję do tworzenia pasji albo dzielenia się nią, i tak właśnie powinno się żyć.

Grace Graphite

Pracujesz nad czymś nowym?
Obecnie pracuję nad kilkoma projektami. Jeden z nich polega na stworzeniu rysunku grafitem, a potem akwareli na podstawie 12–15 zdjęć referencyjnych głów i szyj, które fotografowałam przez lata. Na razie nazywam go po prostu „The Faces Project”, bo wszystkie zdjęcia, z których korzystam, to ujęcia głowy i szyi.

Drugi projekt, nad którym pracuję, wziął się z tego, co od dawna irytuje mnie w gromadzeniu informacji o koniach. Wykorzystuje wszystkie moje umiejętności – od pisania i projektowania po ilustrację. Projekt obejmuje produkty, które pozwalają lepiej prowadzić dokumentację zdrowia poszczególnych koni, wraz z informacjami o opiece nad końmi i ich utrzymaniu, bez których nie powinien się obejść żaden właściciel konia.

Grace Watercolor

Ciąg dalszy nastąpi

Dziękujemy Ingrid za udzielenie wywiadu i podzielenie się swoją sztuką. Zaglądaj od czasu do czasu na jej stronę z pracami, żeby być na bieżąco z jej najnowszymi dziełami.

Czekaj też na kolejne wywiady z artystami inspirowanymi końmi i fotografami.

Tworzysz sztukę inspirowaną końmi albo znasz artystę, którego prace chcesz u nas zobaczyć? Dopisz swoje imię i adres strony w komentarzach poniżej albo napisz do nas, żeby wziąć udział.

Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał