
Koń zabajkalski (Zabaykalskaya, Zabaikalsky) jest hodowany w Kraju Zabajkalskim w Rosji. Należy do nielicznych ras w tym kraju, u których mogą występować białe wzory.
Pochodzenie
Rasa wywodzi się pierwotnie ze stepów, a jej podstawę stanowiły konie mongolskie krzyżowane z końmi zaprzęgowymi sprowadzanymi przez Rosjan w czasie zagospodarowywania Zabajkala. Hodowli nie scentralizowano aż do XX wieku, kiedy konie te intensywnie krzyżowano z innymi rasami. Doprowadziło to do rozmycia ich linii krwi i w kilku regionach rasa była bliska wyginięcia.
Konie te wyróżniają się sierścią, która może być kręcona, dlatego na nowo podjęto starania, by zachować ich cenne geny. W 2018 roku Rosyjski Instytut Hodowli Koni rozpoczął współpracę z Texas A&M University. Naukowcy z obu krajów wspólnie badali genetykę populacji koni o kręconej sierści. Ustalono, że konie zabajkalskie nie mają znanej mutacji Cook, która odpowiada za kręconą sierść u koni amerykańskich.
W obrębie rasy zabajkalskiej istnieje siedem żyjących linii, z których cztery najliczniejsze to Argali, Kagor, Chetky i Premier. Spośród nich najliczniejsza jest linia Argali, druga pod względem liczebności jest Chetky – i to właśnie ta linia ma gen kręconej sierści. Trzecia jest linia Premier, wyróżniająca się długim tułowiem i większym wzrostem. Najmniej liczna z tej czwórki jest linia Kagor – mniejsze, bardziej zwarte konie o dobrej budowie. Konie z linii Kagor są zwykle bułane, często z pierwotnymi znaczeniami.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 13.2-14 hands
Budowa
Głowa duża
Szyja krótka i gruba
Kłąb niski i umięśniony
Klatka piersiowa głęboka
Grzbiet prosty
Zad opadający
Nogi proste, czasem z cofniętymi nadgarstkami
Tradycyjne maści
Wszystkie maści
Temperament
Spokojny i inteligentny
Użytkowanie
Jazda wierzchem
Transport
Wideo
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał