
Koń śląski (ang. Silesian Horse) powstał pod koniec XIX wieku i wziął nazwę od Dolnego Śląska w Polsce, gdzie jest hodowany.
Pochodzenie
Powstał z krzyżowania koni oldenburskich, wschodniofryzyjskich i miejscowych koni półkrwi. W efekcie otrzymano chyba najcięższego konia gorącokrwistego ówczesnej Europy, przydatnego do ciągnięcia wozów i lżejszych prac rolnych. II wojna światowa spowolniła hodowlę, ale w przeciwieństwie do wielu innych ras nie odbiła się mocno na koniach śląskich, więc po wojnie hodowla trwała dalej.
W odróżnieniu od wielu innych cięższych ras te konie wciąż są na tyle wszechstronne, że można je wykorzystywać na różne sposoby, a choć jest ich niewiele, istnieje solidne stado koni czystej krwi. Oficjalną księgę stadną założono w 1961 roku, by zachować ich pulę genetyczną, i wygląda na to, że udało się utrzymać wystarczającą liczebność.
Dziś rasa dzieli się na współczesnego konia śląskiego i stary typ, hodowane do różnych celów.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 15.1 – 16 hands
Tradycyjne maści
Większość jednolitych maści
Temperament
Zrównoważony charakter
Użytkowanie
Powożenie
Lekka praca pociągowa
Przydatne linki
Polskie programy ochrony różnorodności genetycznej
Więcej zdjęć




Wideo
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał