
Het Silezische paard of Slaski werd rond de eeuwwisseling van de 19e eeuw ontwikkeld en is genoemd naar Neder-Silezië in Polen, waar het wordt gefokt.
Oorsprong
Het ras komt voort uit een kruising tussen de Oldenburger, de Oost-Fries en plaatselijke halfbloeden. Het resultaat was misschien wel het zwaarste warmbloed van het toenmalige Europa, een dier dat goed van pas kwam voor het trekken van karren en licht landbouwwerk. De Tweede Wereldoorlog vertraagde de fokkerij, maar had, anders dan bij veel andere rassen, weinig gevolgen voor de Sileziër, zodat de fokkerij na de oorlog doorging.
Anders dan veel andere zwaardere rassen zijn deze dieren nog veelzijdig genoeg om op allerlei manieren te worden ingezet, en hoewel hun aantal klein is, bestaat er een solide kudde raszuivere dieren. In 1961 werd een officieel stamboek opgericht om hun erfelijke eigenschappen te bewaren, en het lijkt erop dat de aantallen hoog genoeg zijn gebleven.
Tegenwoordig is het ras opgesplitst in de moderne Sileziër en het oude type, die voor verschillende doeleinden worden gefokt.
Kenmerken
Gemiddelde hoogte 15.1 – 16 hands
Traditionele kleuren
De meeste effen kleuren
Karakter
Evenwichtig karakter
Gebruik
Mennen
Licht trekwerk
Nuttige links
Polish Genetic Biodiversity Programs
Meer afbeeldingen




Video
Vertaald uit het Engels. Lees het origineel