
Koń salernitański
- Wysokość w kłębie
- 16 – 16.2 hands
- Maści
- Skarogniada, Maści jednolite
- Status ochrony
- Zagrożona
Koń salernitański, zwany też Salernitano lub Salernitana, powstał w XVIII wieku w regionie Kampania we Włoszech. Wywodzi się od konia neapolitańskiego (który dał też podstawę lipicanowi). Jest bardzo podobny do konia Persano, ale według DAD-IS to odrębne rasy.
Pochodzenie
Koń salernitański powstał z połączenia miejscowych klaczy z końmi pełnej krwi angielskiej, andaluzyjskimi i arabskimi. Zasłynął z siły i cieszył się powszechnym uznaniem. Choć na przełomie XIX i XX wieku jego liczebność spadła, rasa się odrodziła, a koń Persano otrzymał własną księgę stadną. Niestety odrodzenie nie trwało długo i mechanizacja sprawiła, że liczba koni gwałtownie spadła. Według DAD-IS rasa jest krytycznie zagrożona, a w 2023 roku pozostały 244 konie.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 16 – 16.2 hands
Budowa
Głowa szlachetna, z wyraźnym wpływem krwi hiszpańskiej
Szyja średniej długości
Łopatka umięśniona, długa i skośna
Pierś głęboka i szeroka
Grzbiet krótki i mocny
Nogi dobrze ukształtowane, z mocnymi stawami
Kopyta o dobrej budowie
Tradycyjne maści
Zwykle skarogniada, ale spotyka się też inne jednolite maści
Temperament
Rozsądny i odważny
Inteligentny i ciekawski
Użytkowanie
Koń wierzchowy
Lekkie prace rolne
Koń pokazowy
Wojsko
Wideo
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał