
Koń onega, nazwany od regionu, w którym go hodowano, nie był rasą, lecz odmianą kuca karelskiego, który z kolei jest typem kuca rosyjskiego. Według DAD-IS od 2006 roku uznaje się go za wymarłego.
Pochodzenie
Ta rasa, ukształtowana pod koniec XIX lub na początku XX wieku, słynęła z twardości i umiejętności dobrego radzenia sobie przy marnej paszy. Te niepozorne małe konie nie miały żadnych centralnych programów hodowlanych i przez część roku żyły zapewne w stanie półdzikim. Używano ich głównie do ciągnięcia ładunków – wozów lub sań.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 12.3 hands
Grzywa i ogon obfite
Budowa
Głowa duża, uszy małe
Szyja krótka
Grzbiet prosty
Zad opadający
Kopyta małe
Ogon nisko osadzony
Tradycyjne maści
Wszystkie maści
Temperament
Odważny i życzliwy
Użytkowanie
Rolnictwo
Transport
Sanie
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał