
Koń niwernejski to bardzo rzadka francuska rasa zimnokrwista, hodowana w gminie Nevers do prac rolnych i leśnych.
Pochodzenie
Rasę stworzył pod koniec XIX wieku hrabia Charles de Bouillé, przewodniczący Izby Rolniczej. Jako podstawę wykorzystał klacze z Morvan i ogiery perszerony, wybierając wyłącznie konie kare. Rasę oficjalnie uznano w 1880 roku, a jej popularność rosła tak szybko, że wyparła bidet du Morvan (który niedługo potem wyginął wskutek wchłonięcia przez inne rasy).
Jak w przypadku wielu ciężkich ras europejskich mechanizacja mocno przerzedziła ich pogłowie, a jedyną drogą pozostała produkcja mięsa. Na szczęście i zarazem na nieszczęście nie dają one mięsa dobrej jakości, więc hodowcy w końcu z nich zrezygnowali. Do 1966 roku rasę skreślono z oficjalnej listy ras i uznano za odmianę perszerona. Wygląda jednak na to, że niewielcy hodowcy wciąż podtrzymują jej linie krwi.
W 1982 roku Park Przyrodniczy Morvan uruchomił program ochrony w nadziei na odrodzenie tej dawnej rasy. Potem dołączyli do niego miejscowi rolnicy, stadniny państwowe i Krajowy Urząd Leśny. Dzięki temu odnowionemu zainteresowaniu księga stadna perszeronów ma osobną sekcję dla koni niwernejskich.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 16.1-17.3 hands
Budowa
Głowa duża, o prostym profilu
Szyja stosunkowo krótka
Łopatki długie
Klatka piersiowa szeroka
Zad zaokrąglony
Nogi mocne, z dużymi stawami
Kopyta szerokie
Tradycyjne maści
Tradycyjnie kara
Temperament
Posłuszny i chętny do pracy
Użytkowanie
Rolnictwo
Prace leśne
Tradycyjne święta
Wystawy
Więcej zdjęć


Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał