
Kuc jawajski, czyli jawa, jest podobny do kuca timorskiego, ale większy i silniejszy od większości innych indonezyjskich ras kuców. Choć jest mocniejszy, należy chyba do najszlachetniejszych i najbardziej urodziwych kuców w kraju.
Pochodzenie
Rasa powstała na Jawie w XVII wieku za sprawą Holenderskiej Kompanii Wschodnioindyjskiej. Miejscowe konie krzyżowano ze sprowadzonymi końmi czystej krwi arabskiej i berberyjskimi. Według DAD-IS rasa jest „bardzo stara” i stanowi mieszankę linii chińskich i mongolskich, ale nie ma tam mowy o koniach arabskich ani berberyjskich.
Zdjęcia koni z różnych wysp wyraźnie wyróżniają część koni jawajskich, które mają szlachetniejszą, wyższą głowę i sylwetkę, świadczącą o wpływie krwi arabskiej. Konie obu typów można spotkać na Jawie Wschodniej, krainie wulkanicznych pustyń. W tamtej okolicy konie wciąż powszechnie służą do transportu, zwłaszcza turystów. Współcześni hodowcy być może nadal krzyżują je, by uzyskać szlachetniejsze małe konie, co widać na jednym z poniższych przykładów z podwójnym genem kremowym.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 11.2 – 12.2 hands
Budowa
Głowa o prostym profilu
Oczy żywe i wyraziste
Szyja krótka i bardzo umięśniona
Grzbiet prosty i długi
Klatka piersiowa głęboka i dobrze rozwinięta
Nogi słabo ukształtowane, ale mocne
Kopyta twarde
Tradycyjne maści
Wszystkie maści
Temperament
Chętny i łagodny
Użytkowanie
Koń zaprzęgowy
Transport
Lekkie prace rolne
Więcej zdjęć




Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał