
Podobnie jak Devon Pack Horse, kuc Goonhilly, zwany też kucem Gocan, został wyhodowany jako zwierzę juczne. Żył na wrzosowiskach Goonhilly Downs w Kornwalii, od których wziął nazwę (goon to po kornijsku płaskie wrzosowisko). Rasa ta wymarła.
Pochodzenie
Kuce Goonhilly, uważane za starą rasę, pochodzą z wybrzeża Kornwalii, z okolic między Helston a przylądkiem Lizard Head. Mówi się, że Kornwalia była jednym z ostatnich miejsc w Wielkiej Brytanii, w których zaczęto używać do transportu wozów na kołach. Nie dlatego, że była zacofana, lecz dlatego, że drogi były wyboiste i błotniste, nieprzyjazne dla kół. Dopóki nie zbudowano bardziej przejezdnych dróg, Kornwalijczycy używali włóków. Wytrzymałe miejscowe kuce świetnie radziły sobie z ciągnięciem włóków, dlatego cieszyły się popularnością wśród mieszkańców i dobrze się w tej okolicy rozwijały.
W pewnym momencie (data nie jest pewna, ale prawdopodobnie było to w połowie lub pod koniec XIX wieku) rasie po raz pierwszy groziło wyginięcie. Na ratunek ruszył John Williams, którego ojciec był miejscowym właścicielem ziemskim. Rozpoczął program hodowlany, w którym starannie wybierane ogiery miały wzmocnić linie krwi. Wolał hackneye, ponieważ krzyżówki z ogierami pełnej krwi angielskiej nie sprawdzały się ani pod siodłem, ani w zaprzęgu.
Niestety wytrzymałe małe kuce Goonhilly ponownie stanęły w obliczu wyginięcia i tym razem przegrały tę walkę – być może właśnie z powodu programu hodowlanego pana Williamsa. Pod koniec XIX wieku w Wielkiej Brytanii modne były „programy uszlachetniania” rodzimych kuców. Kuc Goonhilly był jedną z ras nimi objętych i w praktyce zniknął w wyniku krzyżowania.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 11 – 12 hands
Budowa
Ładna głowa o miłym wyrazie
Szyja średniej długości
Krępa sylwetka w typie coba
Krótkie, suche nogi
Tradycyjne maści
Najprawdopodobniej najczęściej gniada lub skarogniada, mączasta (pangaré)
Temperament
Krzepki i niezawodny
Łatwy w utrzymaniu
Użytkowanie
Kuc juczny
Transport
Jazda wierzchem
Lekkie prace rolne
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał