
Koń flamandzki, znany też jako Vlaams Paard i Cheval Flamand, to rasa ciężkich koni pociągowych z Flandrii, czyli północnej części dzisiejszej Belgii. Aby zachować jej linie krwi, księgę stadną tej rasy połączono z księgą belgijskiego konia pociągowego.
Pochodzenie
Konie flamandzkie mają długą i chlubną europejską historię, sięgającą XVII wieku. Od początku hodowano je jako duże i silne zwierzęta do ciągnięcia ciężkich ładunków i orania pól, dzięki czemu mają solidne fundamenty. Wiele europejskich ras pociągowych prawdopodobnie ma w sobie domieszkę krwi flamandzkiej, przede wszystkim clydesdale, który zachował część pierwotnych cech, w tym wzrost i maść. Konie flamandzkie są zwykle wyższe i bardziej wysokonożne niż belgijski koń pociągowy.
Amisze na ratunek
Co ciekawe, niedawno podjęto próbę odtworzenia pierwotnych flamandzkich linii krwi, a stoją za nią dość nieoczekiwani hodowcy – amisze (choć nie udało nam się znaleźć informacji, które by to potwierdzały). Według DAD-IS w 2019 roku rasa liczyła od 31 do 70 zwierząt.
Myląca nazwa
Nie należy jej mylić z południowoafrykańskim Vlaamperdem, którego na miejscu również nazywa się koniem flamandzkim. W przypadku tamtej rasy nazwa „koń flamandzki” nawiązuje do wpływu konia fryzyjskiego.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 15-17 hands
Budowa
Mocna budowa
Potężny zad
Tradycyjne maści
Zwykle gniada lub kasztanowata
Temperament
Spokojny i niezawodny
Łatwy w obsłudze
Użytkowanie
Koń pokazowy
Rolnictwo
Wideo
Zdjęcie u góry: agriflanders, na licencji CC BY 2.0
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał