
Kuc chilote żyje na wyspie Chiloé u wybrzeży południowego Chile, w miejscu w dużej mierze niezagospodarowanym. Hiszpanie odebrali wyspę rdzennym mieszkańcom w 1567 roku i panowali na niej do początku XIX wieku.
Pochodzenie
Za sprawą dość skrajnej izolacji od reszty Ameryki Południowej jest wyjątkowy pod względem genetycznym, co czyni go być może najczystszym potomkiem koni hiszpańskich. Jego krew nie została rozcieńczona domieszką innych linii. Jest bardzo mały – prawdopodobnie przede wszystkim z powodu środowiska, w którym żyje – ale zachował wiele cech iberyjskich.
Co ciekawe, nie prowadzi się tu żadnej hodowli selekcyjnej: czystość krwi zapewniło samo położenie wyspy. Tę nieuchwytną rasę rzadko można zobaczyć w kontynentalnej części Chile; większość tych kuców jest udomowiona, choć na pobliskich wyspach żyje kilka zdziczałych osobników.
Cechy
Maksymalna wysokość w kłębie 12 hands
Budowa
Głowa klinowata, szlachetna, o wklęsłym profilu
Mały pysk z dużymi chrapami
Duże, wyraziste oczy
Krótkie, zakrzywione uszy
Szyja łukowata, z suchym, ładnie zarysowanym przejściem w głowę
Tułów zwarty, grzbiet krótki
Ogon wysoko osadzony
Tradycyjne maści
Temperament
Łagodny i potulny
Zachowuje się bardziej jak koń niż jak kuc
Użytkowanie
Kuc wierzchowy
Lekkie prace polowe
Transport
Więcej zdjęć

Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał