
Kuc dülmeński to jedyny zachowany kuc pochodzenia niemieckiego, który zawsze żył w całkowicie naturalnych warunkach. Tę rasę ukształtowała matka natura, a nie człowiek. Już to czyni ją wyjątkiem w świecie ras koni, które niemal zawsze kształtowano pod nasze potrzeby.
Pochodzenie
Linie tej rasy sięgają ponad 600 lat wstecz w Westfalii w Niemczech, gdzie zawsze istniały skrawki ziemi, po których kuce mogły swobodnie wędrować. Z biegiem czasu ich terytorium kurczyło się wraz z rozwojem ludzkich osad, aż w połowie XIX wieku książę Croy kazał je zebrać i przenieść w bezpieczne miejsce.
Przez lata rasa dobrze się rozwijała na przydzielonym jej terenie i żyje bez ingerencji człowieka (chyba że zima okaże się zbyt surowa). Trudne warunki życia ukształtowały odporne i silne zwierzę. Uważa się, że maść myszata (grullo) u kuców dülmeńskich wskazuje na wpływ tarpana, brakuje im jednak innych prymitywnych cech typowych dla dzikich koni.
W ostatnią sobotę maja stado jest co roku spędzane, a młode ogierki-roczniaki odławia się i sprzedaje na aukcji. Klaczy się nie sprzedaje: rodzą się i dożywają swoich dni w rezerwacie (Wildbahn).
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 12 – 13 hands
Budowa
Głowa pospolita
Szyja krótka i mocna
Tułów zwarty
Zad mocno spadzisty
Nogi krótkie
Tradycyjne maści
kasztanowata | kara | gniada | bułana
Temperament
Dobroduszny i łatwy do oswojenia
Inteligentny i łatwy w szkoleniu
Użytkowanie
Koń roboczy
Zwierzę gospodarskie
Koń rekreacyjny
Koń do woltyżerki
Koń do wozu
Przydatne linki
Informacje o mieście i spędzie koni
Więcej zdjęć


Wideo
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał