
Rasa criollo przez całe swoje istnienie pokonywała liczne przeciwności i żyła w bardzo trudnych warunkach. W efekcie powstał koń bystry, lojalny, twardy jak stal, zdolny do pokonywania zdumiewających dystansów.
Pochodzenie
Linie krwi argentyńskiego criollo pochodzą z selektywnej hodowli zdziczałych koni baguales z pampy. Hodowano je do pracy przy bydle i pod siodło. Ich przodkowie wywodzili się od hiszpańskich koni sprowadzonych w czasie odkrywania Ameryki Południowej. Wiele zwierząt uciekło lub zostało porzuconych i utworzyło zdziczałe stada, które przemierzały pampę.
Na przestrzeni lat na zdziczałe konie z pampy wpływały konie sprowadzane z zewnątrz. Były wśród nich rasy portugalskie i holenderskie – to właśnie ich krew odróżnia argentyńskiego criollo od koni z Peru i Kolumbii. Stada te okazały się przydatne miejscowym plemionom, które zaczęły na nich polegać i stały się znakomitymi jeźdźcami.
Wpływy z zewnątrz
Na początku XIX wieku do Argentyny sprowadzono zarówno konie pełnej krwi angielskiej, jak i perszerony. Ich krew dolano następnie do criollo: konie pełnej krwi angielskiej miały je uszlachetnić i dodać im elegancji, a perszerony – wzrostu i siły. Niestety, w wyniku tych krzyżówek pierwotne linie krwi z pampy uległy rozmyciu i pod koniec XIX wieku stały się niezwykle rzadkie.
Ochrona dziedzictwa
W 1917 roku powstało Sociedad Rural de Argentina, by chronić argentyńskiego konia „kreolskiego”. Odnaleziono stado klaczy czystej krwi, które stało się podstawą odbudowy rasy. Początkowo rasę nazywano koniem argentyńskim, potem argentyńskim criollo, a dziś po prostu criollo (ustalono, że konie z Brazylii i Urugwaju są tego samego typu i pochodzenia).
Współczesny criollo
Dziś criollo słynie z niezwykłej wytrzymałości i kondycji – podobno nie ma sobie równych w końskim świecie. Co roku związek hodowców criollo organizuje rajd wytrzymałościowy, który sprawdza kondycję czystej krwi criollo. Trasa liczy 465 mil i trzeba ją pokonać w mniej niż siedemdziesiąt pięć godzin. Konie niosą co najmniej 250 funtów i nie dostają innej paszy niż ta, którą znajdą po drodze. To właśnie ta próba decyduje, które konie nadają się do hodowli, tak by rasa zachowała swoją odporność.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 14 hands
Silny i pracowity
Niesamowicie wytrzymały
Krzepki i krępy
Budowa
Głowa o prostym lub lekko wypukłym profilu
Grzbiet krótki i mocny
Grzywa i ogon gęste
Nogi mocne
Kopyta zdrowe
Tradycyjne maści
Wszystkie maści, przy czym preferuje się bułaną, bo uchodzi ona za znak silnego konia.
Temperament
Pracowity i zgodny
Wytrwały, nieustraszony i niestrudzony
Niezależny, ale gdy zdobędziesz jego zaufanie, staje się bardzo czuły
Użytkowanie
Koń do pracy przy bydle
Rajdy długodystansowe
Jazda rekreacyjna
Koń do rodeo
Więcej zdjęć






Wideo
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał