
Termin criollo od dawna służy w obu Amerykach do określania wszystkiego, co ma hiszpańskie korzenie – od ludzi po konie. Criollo Uruguayo to odmiana konia criollo hodowana specjalnie w Urugwaju.
Pochodzenie
Konie przywiezione przez odkrywców z Półwyspu Iberyjskiego, które dotarły do obu Ameryk, już wtedy były na tyle twarde, że przetrwały rejs przez Atlantyk. Przez stulecia przystosowały się do różnych klimatów i krajobrazów, a ich linie krwi pielęgnowano w wielu krajach.
Te odporne zwierzęta stały się ważną częścią tradycji i kultury w dużej części Ameryki Środkowej i Południowej. W Urugwaju pomagały w zagospodarowaniu kraju, w uprawie żywności oraz w przewożeniu towarów i ludzi. Choć przez stulecia hodowlą kierował głównie dobór naturalny, z czasem do ich rodowodów zaczęto wprowadzać importowaną krew w nadziei na poprawę pokroju. Niestety odbyło się to kosztem ich wrodzonej odporności.
Na początku XX wieku hodowcy bydła spróbowali odtworzyć dawny typ criollo i zaczęli wybierać czystorasowe osobniki. W 1916 roku rząd założył księgę stadną i przejął kontrolę nad hodowlą, prowadząc ją według ściśle określonych zasad. Wtedy też powstał wzorzec tej konkretnej odmiany. Odmiana z Urugwaju, przez cały rok utrzymywana na zewnątrz, by wzmacniać jej naturalną twardość, jest wspaniałym przykładem rasy.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 13.2-14.3 hands
Budowa
Głowa krótka, z szerokim czołem i prostym lub wypukłym profilem
Uszy małe
Oczy wyraziste
Szyja średniej długości, łukowata
Zad umięśniony
Brzuch głęboki i pełny
Grzbiet umięśniony
Nogi mocne
Kopyta powinny być czarne, o zwartym rogu
Tradycyjne maści
Wszystkie maści
Temperament
Aktywny i łagodny
Odważny i niezawodny
Użytkowanie
Jazda wierzchem
Transport
Przydatne linki
Sociedad de Criadores de Caballos Criollos
Więcej zdjęć


Wideo
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał