Końskie figle
Boot and Saddle

Dzisiejszy wiersz napisał Robert Browning, a ukazał się on w 1895 roku w zbiorze A Victorian Anthology, 1837-1895.
Boot and Saddle
Buty, siodło, na koń i w drogę!
Ratujcie mój zamek, nim skwarny dzień
Rozjaśni błękit ze srebrzystej szarości,
(Refren) „Buty, siodło, na koń i w drogę!”
Jedźcie przez przedmieścia, uśpione, rzec można;
Niejeden przyjaciel tam usłyszy i pomodli się:
„Szczęść Boże zuchom, co zaczynają tę pieśń,
(Refren) „Buty, siodło, na koń i w drogę!”
Czterdzieści mil stąd, jak rogacz osaczony,
Zamek Brancepeth drwi z szyków Okrągłogłowych:
Kto się śmieje: „Zuchy będą tu lada chwila, słowo daję,
(Refren) „Buty, siodło, na koń i w drogę!”
Kto? Moja żona Gertrude; ona, uczciwa i wesoła,
Śmieje się, gdy mowa o poddaniu: „Nie!
Mam lepszych doradców; cóż oni radzą?”
(Refren) „Buty, siodło, na koń i w drogę!”
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał