Interviews

Heather Last – interview met een paardenfotograaf

· The Equinest

Naam
Heather Last

Website en plekken waar je mijn werk online vindt
Er zijn verschillende plekken waar mensen mijn foto’s kunnen kopen, maar wie rechtstreeks bij mij wil bestellen, kan deze twee gebruiken. Ik moedig mensen aan me te mailen als ze op mijn mailinglijst willen; dan krijgen ze ook bericht als ik iets nieuws toevoeg.
Website: www.heatherlast.com
Etsy: DancingHorseStudio1

Waar ik ben
Ik woon in het kleine boerendorp Marshville, North Carolina.

Vertel eens iets over jezelf: wat is je achtergrond en waar kom je vandaan?
Ik ben geboren en getogen in North Carolina. Mijn familie zat vol artistieke types. Mijn opa, tante en oom waren fotograaf. Mijn oma en moeder waren erg muzikaal, en mijn moeder heeft altijd een passie gehad voor paarden en voor het tekenen en schilderen ervan; tegenwoordig fokt ze Welsh pony’s en Welsh-kruisingen als hunterpony’s. Het was onvermijdelijk dat die genen werden doorgegeven, want ik was vanaf het allereerste begin een paardengek kind.

Ontwaken

Je kon me altijd vinden in het weiland van de buurvrouw bij haar paarden, of op een stokpaardje, al hinnikend en galopperend in het rond.

Later, op de middelbare school, stonden paarden weer centraal. Ik bracht elk vrij moment door op stal of werkte op wedstrijden voor onze trainer. Hoewel ik nooit echt het geld had om wedstrijden te rijden en ervan droomde om beroepsruiter te worden, was het duidelijk dat het voor mij alleen maar telde om in de buurt van een paard te zijn.

Brom

Daarna stichtte ik, al heel jong, een gezin, en terwijl het leven me wegtrok van de paarden waar ik zoveel van hield, raakte ik betrokken bij het professioneel showen en trainen van honden, en dat werd al snel een nieuwe passie. In die tijd zegde een fotograaf af bij een bevriende fokker, en toen pakte ik de camera die ik cadeau had gekregen, een Canon AE-1, en maakte de foto’s voor hun advertentie in een landelijk rasblad. Hij was zo onder de indruk dat hij me aanmoedigde er meer mee te doen. Zelfs toen was de passie voor fotografie er al, maar die had me nog niet helemaal te pakken.

Pas na 9/11 hoorde ik iemand op tv iets vragen aan het publiek, dat nog in shock was door de gebeurtenissen. Hij vroeg: ‘Als je morgen wakker werd en gratis zou moeten werken, wat zou je dan doen?’ Dat raakte me zo diep dat ik op zoektocht ging. Ik wist dat het antwoord iets met dieren te maken had, dus pakte ik de camera weer op, in een poging te ontsnappen aan de pijn van wat ons land was overkomen. Mijn ontsnapping was me richten op wat mooi was.

Onuitgesproken

Op de dag dat het eerste paard in de zoeker van mijn camera verscheen, was ik helemaal weg en ademloos terwijl dit dier zich voor me ontvouwde. Daarna heb ik nooit meer achteromgekeken. Ik wist dat dit was wat ik met mijn leven moest doen.

Wanneer heb je je eerste foto gemaakt?
Eerlijk gezegd weet ik niet meer wanneer de eerste was.

Wat voor camera gebruik je?
Ik gebruik Canon. Analoog en digitaal.

Draait alles om paarden, of fotografeer je ook andere onderwerpen?
O, zeker. Niets is veilig voor mijn zoeker als het me raakt, maar naast paarden fotografeer ik vooral graag vrouwen, kinderen en bloemen.

Werk van Heather

Wie zijn je belangrijkste invloeden?
Sally Mann, Patrick Demarchelier, Henri Cartier-Bresson, Mark Sink, Georgia O’Keefe en mijn vriendin en mentor Paula Da Silva. Dat zijn er maar een paar.

Zoveel mensen inspireren me, van fotografen, schilders en modeontwerpers tot muzikanten; ze hebben allemaal een grote invloed op mijn werk.

Wat is het vreemdste dat je ooit hebt gefotografeerd?
Lacht… nou, ik vind het zelf nooit vreemd, want er is duidelijk iets wat me raakt als ik het fotografeer.

Heb je een favoriet paardenras?
Nee, ik zou gewoon zeggen: als het een paard is, hou ik ervan. Al heb ik wel een zwak voor schimmels.

Luister

Heb je (of had je) een dier dat de muze achter je werk is?
Ja. Ik had een aantal geredde merries, waaronder een paar PMU-merries, die hier woonden als mijn gezelschap en mijn modellen. Ik heb heel, heel veel uren met ze in het weiland doorgebracht, gewoon achter ze aan lopend en bij ze zittend.

Waar was je het meest geïnspireerd, maar zonder camera?
Ik zou zeggen dat dat vaak gebeurt als ik aan het rijden ben. Dan heb ik de camera niet bij me of kan ik geen veilige plek vinden om te stoppen. Dat gebeurde eens in Virginia: het ochtendlicht begon over een dal vol paarden te stromen, er hing mist en er stond een hele wei vol paarden. Dat beeld vergeet ik nooit. Ik heb die dag heel wat forenzen in Virginia van slag gebracht, want ik stopte bijna midden op de weg toen ik het zag, en ik kon nergens een plek vinden om aan de kant te gaan.

Dansen in het stof

Welk effect denk je dat internet op kunst en fotografie in het algemeen zal hebben?
Het is geweldig geweest om kunstenaars van over de hele wereld te leren kennen en met ze samen te werken. Ik kan zeggen dat ik vrienden voor het leven heb gevonden die ik nog nooit in het echt heb ontmoet, maar die tot mijn allerbeste vrienden zijn gaan behoren. We hebben onze visies, onze dromen, onze mislukkingen en onze successen gedeeld. Ik denk dat het waardevol is dat nieuwe kunstenaars zo een podium en een plek hebben om hun kunst te laten zien, waar ze die kans op de traditionele manier misschien niet hadden gehad.

Maar dan de keerzijde van de medaille. Ik denk dat mensen zijn vergeten om werk in het echt te waarderen, weet je, om het langzaam in je op te nemen en goed te bekijken.

Haar podium

Zelfs als kunstenaar kan de hoeveelheid beelden die op ons afkomt overweldigend zijn. Het is triest om te horen dat zoveel galeries sluiten, terwijl je een kunstwerk pas echt waardeert als je de tijd neemt en het helemaal in je opneemt. Ik denk ook dat kunstenaars schade hebben geleden doordat hun werk minder waard is geworden, door de enorme stroom aan beelden en door de beelddiefstal van mensen die afbeeldingen zomaar online weghalen.

Heeft het effect gehad op jouw werk?
Zeker. In beide opzichten, zoals ik hierboven heb gezegd.

Wat is je eigen favoriete foto?
Ik zou zeggen de foto’s uit de Droomserie. Die zijn heel persoonlijk voor mij.

Droomserie

Waar ben je verder gepassioneerd over?
Muziek, poëzie, mode, interieurontwerp, alles wat vintage is, en het lot van onze Amerikaanse mustangs, die in recordaantallen worden bijeengedreven, waardoor hele kuddegebieden leeg komen te staan zonder onze Amerikaanse schatten.

Werk je aan iets nieuws?
Ik heb verschillende projecten lopen. Bij sommige combineer ik verschillende media, met een wat meer ambachtelijke aanpak. Ik ben weer meer analoog gaan fotograferen, en ik ga binnenkort beginnen aan twee projecten die het afgelopen jaar of zo in mijn hoofd zijn gegroeid, allebei met vrouwen en paarden. Ik heb ook net een kalender afgerond en ben van plan een paar inspirerende boeken te maken met beelden uit mijn verleden.

Werk van Heather

Er komt nog meer

Met dank aan Heather voor het beantwoorden van het interview en het delen van haar werk. Neem af en toe een kijkje op haar fotografiesite voor nieuws over haar nieuwste werken.

Houd de site ook in de gaten voor meer interviews met paardenkunstenaars en fotografen.

Ben je paardenfotograaf of ken je een paardenfotograaf die je hier graag zou zien? Zet je naam en website in de reacties hieronder of stuur ons een berichtje om mee te doen.

Vertaald uit het Engels. Lees het origineel