
De Buryat of Buryatskaya is inheems in een ongelooflijk hard klimaat (in sommige delen komt de temperatuur maar zo’n 100 dagen per jaar boven het vriespunt) en is een heel taai, klein dier.
Oorsprong
Dit ras, dat ook Buryat-Mongools, Transbaikal, Zabaikal’skaya en Buryatskaya wordt genoemd, is een van de kleinste paarden van Siberië en deelt voorouders met het Mongoolse ras, al is het meestal wat groter.
Strenge (en vaak wrede) trainingsmethoden hebben door de jaren heen, samen met selectief fokken en een extreme natuurlijke omgeving, een bijna onverwoestbaar, vruchtbaar dier opgeleverd dat lang leeft.
Sinds 1897 zijn er hengsten van de Engelse volbloed (en enkele dravers) naar het gebied gebracht om het ras te verbeteren. De vruchtbaarheid en taaiheid van het ras hebben echter vaak te lijden onder de toevoer van nieuw bloed.
Er zijn tegenwoordig nog maar heel weinig raszuivere dieren van dit ras over.
Kenmerken
Gemiddelde hoogte 13.1 – 13.3 hands
Benige en massieve bouw
Bouw
Hoofd is groot en zwaar met een massieve kaak en een recht of licht convex profiel
Hals is kort tot middellang en gespierd
Rug is recht en sterk
Borst is smal en diep
Benen zijn kort, droog en benig met goed ontwikkelde gewrichten
Hoeven zijn klein en stevig
Traditionele kleuren
Karakter
Kalm en werkwillig
Gebruik
Rijpaard
Landbouwwerk
Vervoer
Vertaald uit het Engels. Lees het origineel