
De Berrichon was een licht trekpaardenras dat aan het einde van de 19e eeuw door de Compagnie Générale des Omnibus werd gebruikt om in Parijs bussen te trekken (soms in driespan). In 1966 ging het ras op in het stamboek van de Percheron.
Oorsprong
Dit ras komt uit de streek Berry en zijn wortels gaan terug tot de middeleeuwen. Oorspronkelijk was het een klein, sober paard; in de 19e eeuw werden de dieren buiten grootgebracht en gebruikt voor paardenrennen voor kinderen. In de 20e eeuw werd er Percheronbloed toegevoegd en werden ze groter. Hoewel het nog altijd een ruw en niet bepaald fraai dier was, was het vriendelijk en sterk, en daardoor een goed rijdier. Dankzij hun handelbaarheid konden ze ook worden ingezet om bussen te trekken in het drukke Parijs.
Het stamboek werd in 1923 opgezet en er werd een fokvereniging opgericht. In 1932 werden kruisingen met iets anders dan Percherons verboden. Plaatselijk bleven ze geliefd, maar landelijk raakten ze uit de mode naarmate de mooie Percheron populairder werd. In 1966 werden ze, samen met een aantal andere Franse trekpaardtypen, in het Percheronras opgenomen.
Kenmerken
Gemiddelde hoogte 15.2-16.3 hands
Bouw
Het hoofd is groot met een recht of licht bol profiel
De ogen zijn groot en levendig
Goed aangezette oren
Krachtige hals
De borst is diep
De rug is kort en recht
Gespierde achterhand
Rechte croupe
De benen zijn droog
Laag aangezette staart
Traditionele kleuren
Effen kleuren
Karakter
Robuust en rustig
Gebruik
Trekwerk
Vervoer
Landbouw
Cavalerie
Rensport
Vleesproductie
Meer afbeeldingen


Vertaald uit het Engels. Lees het origineel