
Het Sugarbush-trekpaard heeft een boeiend verhaal te vertellen, want tegen alle verwachtingen in heeft dit kleurrijke ras de jaren doorstaan.
Oorsprong
Het begon toen de Amerikaanse cavalerie de schitterende gevlekte kuddes van de Nez Perce uiteendreef. Die dieren werden met trekpaarden gekruist en hun nakomelingen raakten verspreid als ploeg- en werkpaarden. Ze waren nuttig en taai, en dus ging de fokkerij door tot het begin van de 20e eeuw, toen trekpaardenrassen overal ter wereld het onderspit dolven tegen de mechanisering van de landbouw.
Toen ze op de boerderij minder nodig waren, werden trekpaarden vaak ingezet voor koetsen met toeristen en trouwkoetsen. Een van de koetsbedrijven die dat deden, werd geleid door een man die Everett Smith heette. Smith bedacht dat een kleurrijker dier zijn bedrijf zou laten opvallen en zocht inspiratie bij het pas ontwikkelde Appaloosa-ras. Veel van de dieren die hij vond hadden trekpaardkenmerken en pasten perfect bij zijn doel.
Dat bracht Smith er daadwerkelijk toe een eigen fokprogramma te beginnen, waarin hij Percherons van kwaliteit kruiste met Appaloosa’s die de door hem gewenste eigenschappen lieten zien. Hij fokte streng en gericht en koos dieren op bepaalde kenmerken.
In de jaren 1960 begon een man met de naam Michael Muir een vergelijkbare kruising te fokken, de Stonewall Sport Horse; zijn doel was een kleurrijk trekpaard van het tuigtype. De twee sloegen de handen ineen, en in 1982 had Smith eindelijk het gevoel dat hij zijn fokdoel had bereikt: de basis van het Sugarbush-trekpaard. De dieren wisten de komst van de 20e eeuw te overleven, simpelweg doordat ze comfortabel genoeg waren om te rijden en ook sterk genoeg voor trekwerk.
Hoewel ze het tot nu toe hebben gered, zijn hun aantallen tegenwoordig helaas erg klein.
Kenmerken
Gemiddelde hoogte 15.2-17 hands
Bouw
Het hoofd heeft een recht of licht bol profiel
De ogen zijn groot en goed geplaatst, in elke kleur
De oren zijn groot en fijn, bij merries groter
De hals is middellang en gebogen
De schouder is matig schuin en breed
De borst is diep en breed
Het lichaam is breed en diep, met een kortere bovenlijn
De achterhand is vlak en ovaal
De benen zijn droog, met weinig behang
De hoeven zijn groot en in balans
Traditionele kleuren
Alle effen kleuren kunnen worden geregistreerd, maar de vlekken en kenmerken van het Leopard-complex hebben de voorkeur. Bonte witpatronen en dominant wit kunnen niet worden geregistreerd.
Karakter
Werkwillige instelling en een sterk arbeidsethos
Gebruik
Rijpaard
Trekwerk
Vervoer
Nuttige links
The American Sugarbush Harlequin Draft Association
Video
Vertaald uit het Engels. Lees het origineel