Obserwuj nasz nowy kanał na YouTube!

Wywiady

Wywiad z artystką – Emily of Texas

· The Equinest

Imię
Emily

Strona internetowa
emilyoftexas.wordpress.com
Obserwuj Emily na Twitterze: @emilyoftexas

Gdzie mieszkam
Mieszkam w Alpine w Teksasie

Opowiedz nam trochę o sobie: skąd pochodzisz i jaka jest twoja historia?
Urodziłam się w Fort Worth w Teksasie, dorastałam tam, a także w Europie i Azji. Studiowałam na University of Arizona i Texas Wesleyan University.

Kiedy zaczęłaś rysować konie?
Od kiedy byłam malutkim dzieckiem, miałam obsesję na punkcie koni, a pierwszego wydzierżawiłam, kiedy miałam jakieś 12 lat. Sprzątałam boksy i jeździłam w zamian za lekcje.

Odkąd pamiętam, rysowałam naprawdę okropne obrazki koni i pisałam kiepskie wiersze o osłach.

Jaka jest twoja ulubiona rasa?
Teraz nie przepadam już specjalnie za końmi. Do jazdy zdecydowanie wolę osły rasy Mammoth Jackstock. Dużo bardziej interesuje mnie charakter konia niż jego rasa.

Pretty White Ass

Czy masz (albo miałaś) zwierzę, które jest muzą twojej twórczości?
Mam małe stadko osłów Mammoth – ogromnego wałacha „Chewbaccę”, oślicę rasy American Spotted Ass (uwielbiam to mówić) „Patty Cake” i dużą białą oślicę – „Ivory” albo „Ivy Jean”, zależnie od nastroju.

Wszystkie mnie inspirują. Patty jest w moim wieku, ma 39 lat i jest mądra jak mało kto. To cwana oślica, pyskata i uparta, a przy tym łagodna jak baranek.

Chewy to taki trochę głuptas – boi się własnego cienia, a jednocześnie jest go ciekawy. Minęło jakieś 6 miesięcy, zanim mogłam go dotknąć bez tego, żeby cały się trząsł. Nadal nie mogę na nim jeździć, ale nic nie szkodzi. Lubi zabawy w pracy z ziemi, a zdobywanie jego zaufania to ciągłe, wymagające wyzwanie.

Ivy Jean to najlepsza cholerna oślica na świecie. Kupiłam ją tylko dlatego, że stała po kolana we własnym nawozie, cała oblepiona muchami. Myślałam, że ją doprowadzę do porządku i odsprzedam. Po jakichś trzech tygodniach zrozumiałam, jaki to skarb. Zajeździłam ją pod siodło i wszystko, o co ją poproszę, robi chętnie i najlepiej, jak potrafi. Jest inochodźcem, przez co czasem bywa niezgrabna, a w stępie jeździec może dostać lekkiej choroby morskiej. Teraz mogę posadzić na niej każdego i świetnie sobie radzi.

Unknown on Paint Horse

Czy masz jakieś sekretne rytuały, które pomagają ci wejść w twórczy nastrój?
Absolutnie nie. A gdybym miała, to byłyby sekretne i bym ci o nich nie powiedziała.

Czy jest jakieś szczególne miejsce, które cię inspiruje?
Daleki zachód Teksasu to jedyne miejsce, w którym naprawdę czułam się jak w domu. Tutejszy krajobraz wygląda czasem jak zmyślony. Patrzę na coś i myślę, że gdybym namalowała to dokładnie tak, nikt by mi nie uwierzył.

To miejsce, które potrafi zatrzymać cię w pół kroku. Tylko po to, żeby popatrzeć na niebo albo na skałę

Ivory

Wczoraj widziałam trzy małe chmurki w kształcie hollywoodzkich latających spodków z lat 50. Nie zmyślam. Zatrzymałyśmy się z córką i długo im się przyglądałyśmy. To miejsce, w którym nigdy się nie spieszę – mogę po prostu przerwać to, co robię, i patrzeć na coś tak długo, jak trzeba.

Co rano o wschodzie słońca karmię zwierzęta i dziękuję Bogu, że mogę tu mieszkać. „Ale mamy szczęście, prawda?” – mówię do córki, a ona odpowiada: „Tak, mamo, mamy” – i po prostu patrzymy na góry i niebo.

Słońce zachodzi, a my znów karmimy zwierzęta, zaczynają świecić gwiazdy i prawie każdej nocy widzimy prawie wszystkie, patrzymy w niebo i mówimy: „Ale mamy szczęście, że możemy tu mieszkać”. Tak, córeczko, mamy.

Kiedy o tym myślę, aż mi się łzy w oczach kręcą. Jak można się tu nie inspirować?

Każdy poranek jest jak zakochanie, każdy wieczór jak powrót do domu.

Year of the Horse

Jak myślisz, jaki wpływ będzie miał internet na sztukę w ogóle?
Po poprzednim pytaniu to jak zderzenie z rzeczywistością. Szczerze mówiąc, nie znam odpowiedzi. Wiem tylko, że to dziwne uczucie oglądać obrazy w sieci we własnym małym domku.

Kiedy byłam dzieckiem, żeby zobaczyć dawnych mistrzów, naprawdę musiałam pojechać do Rijksmuseum, a to piękne uczucie mieć cel i do niego dotrzeć. Na studiach, żeby zobaczyć parasole Christo, musiałam naprawdę pojechać do Kalifornii.

Mam nadzieję, że nie zatracimy potrzeby fizycznego wyruszania na spotkanie ze sztuką

.

Devil’s Garden Ain’t No Place

Czy wpłynął na twoją twórczość?
To cudowne, że tak wiele osób może tak szybko zobaczyć moje prace. Wrzucam coś do sieci i w ciągu godziny ogląda to 20 osób. W moim małym miasteczku rzadko się zdarza, żeby tyle osób przyszło do galerii. A już na pewno nie tak szybko.

Uwielbiam to, że ktoś z Japonii, z Irlandii czy z Houston może po prostu zerknąć, nie jadąc taki kawał drogi aż tutaj.

Nie sądzę, żeby internet zmienił moją twórczość, ale na pewno zmienił to, jak myślę o swoich odbiorcach. Ponieważ kontakt jest bezpośredni i natychmiastowy, wydaje się jakoś bardziej osobisty. Przed internetem pewnie nigdy nie poznałabym ludzi, którzy kupowali moje prace. Może usłyszałabym o nich później – a dzięki internetowi, zwłaszcza Twitterowi, czuję, że mogę trochę lepiej poznać swoich odbiorców.

Która praca jest twoją ulubioną?
Nie mam ulubieńców. Z niektórych prac jestem bardziej dumna niż z innych, ale najbardziej lubię te, które przemawiają do kogoś innego.

Czy kiedykolwiek byś ją sprzedała?
Oczywiście. Przecież o to właśnie chodzi. Obrazy są trochę jak list w butelce – cholernie mi zależy, żeby ktoś go znalazł, przeczytał i wyciągnął z niego coś dla siebie.

2009 Year of the Bull

Co jeszcze jest twoją pasją?
Teraz wychowuję córkę i to wpływa na wszystko, co robię. Zostało mi z nią jakieś 8 lat i zamierzam spędzić każdą minutę, będąc jej mamą.

Jestem pełna pasji. Kropka

Pracujesz nad czymś nowym?
Zawsze – właśnie zaczęłam robić takie małe, dziesięciominutowe rysunki na pocztówkach. Są zabawne i zupełnie nieprzewidywalne. Nastawiam minutnik i rysuję to, co mam przed sobą. Dzięki nim uczciwie pilnuję swojego warsztatu.

Ciąg dalszy nastąpi

Dziękujemy Emily za udzielenie wywiadu i podzielenie się swoją sztuką. Koniecznie zasubskrybuj jej blog artystyczny i obserwuj Emily na Twitterze, żeby być na bieżąco z jej najnowszymi pracami.

Czekaj też na kolejne wywiady z artystami inspirowanymi końmi i wywiady z fotografami koni.

Tworzysz prace z końmi albo znasz artystę, którego chętnie zobaczysz u nas? Dodaj swoje imię i adres strony w komentarzu poniżej albo napisz do mnie, żeby wziąć udział.

Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał