Interviews

Interview met een paardenkunstenaar – Emily of Texas

· The Equinest

Naam
Emily

Website
emilyoftexas.wordpress.com
Volg Emily op Twitter: @emilyoftexas

Waar ik woon
Ik woon in Alpine, Texas

Vertel iets over jezelf: wat is je achtergrond en waar kom je vandaan?
Ik ben geboren in Fort Worth, Texas, en opgegroeid daar en in Europa en Azië. Ik heb gestudeerd aan de University of Arizona en de Texas Wesleyan University.

Wanneer ben je begonnen met paarden tekenen?
Al van kleins af aan was ik bezeten van paarden; toen ik een jaar of 12 was, kreeg ik mijn eerste leasepaard. Ik mestte stallen uit en mocht rijden in ruil voor lessen.

Zolang ik me kan herinneren, tekende ik echt vreselijke plaatjes van paarden en schreef ik slechte gedichten over ezels.

Wat is je favoriete ras?
Ik heb tegenwoordig niet zoveel meer met paarden. Om te rijden heb ik veel liever Mammoth Jackstock. De persoonlijkheid van een paard interesseert me veel meer dan het ras.

Mooie witte ezel

Heb je (of had je) een dier dat de muze achter je werk is?
Ik heb een klein groepje Mammoths: een enorme ruin, “Chewbacca”, een American Spotted Ass (dat zeg ik zo graag) die “Patty Cake” heet, en een grote witte ezelin, “Ivory” of “Ivy Jean”, afhankelijk van mijn bui.

Ze inspireren me allemaal. Patty is net zo oud als ik, 39, en wijs als wat. Ze is een eigenwijze ezel, brutaal en koppig, en zo zachtaardig als het maar kan.

Chewy is een beetje een sukkel: bang voor zijn eigen schaduw, maar er tegelijk ook nieuwsgierig naar. Het duurde ongeveer 6 maanden voordat ik hem kon aanraken zonder dat hij over zijn hele lijf trilde. Rijden kan ik nog steeds niet op hem, maar dat is oké. Hij speelt graag grondwerkspelletjes, en zijn vertrouwen winnen is een doorlopend en uitdagend project.

Ivy Jean is verdorie de beste ezel die er bestaat. Ik kocht haar alleen omdat ze tot haar knieën in haar eigen mest stond en onder de vliegen zat. Ik dacht: ik knap haar op en verkoop haar weer. Na een week of drie besefte ik wat een juweel ze is. Ik heb haar ingereden en ze doet alles wat ik vraag, gewillig en zo goed als ze kan. Ze is een telganger, waardoor ze soms wat onhandig is en een ruiter in stap een beetje zeeziek kan maken. Ik kan nu iedereen op haar zetten en ze doet het prima.

Onbekende op een Paint Horse

Heb je geheime rituelen om in de juiste stemming voor je kunst te komen?
Absoluut niet. En als ik ze had, waren ze geheim en zou ik ze je niet vertellen.

Is er een bepaalde plek die je inspireert?
Het verre westen van Texas is de enige plek waar ik me ooit echt thuis heb gevoeld. Het landschap hier lijkt soms wel verzonnen. Ik kijk naar iets en denk: als ik dat precies zo zou schilderen, zou niemand me geloven.

Dit is het soort plek waar je stokstijf van blijft staan. Alleen al om naar de lucht te kijken, of naar een rots

Ivory

Gisteren zag ik drie kleine wolkjes die precies leken op de vliegende schotels uit Hollywoodfilms uit de jaren vijftig. Ik verzin dit niet. Mijn dochter en ik zijn gestopt en hebben er lang naar gekeken. Dit is het soort plek waar ik nooit haast heb gehad – ik kan gewoon stoppen met wat ik doe en naar iets kijken, zo lang als nodig is.

Elke ochtend bij zonsopgang voer ik de dieren en dank ik God dat ik hier mag wonen. Hebben we geen geluk? zeg ik tegen mijn dochter, en zij zegt: ja, mama, dat hebben we, en dan kijken we gewoon naar de bergen en de lucht.

De zon gaat onder en we voeren de dieren weer, en de sterren beginnen te stralen en we kunnen ze bijna allemaal zien, bijna elke nacht, en we kijken omhoog naar de lucht en zeggen: wat hebben we een geluk dat we hier mogen wonen. Ja, dochter, dat hebben we.

Ik kan een beetje gaan huilen als ik eraan denk. Hoe kun je hier nou niet geïnspireerd raken?

Elke ochtend voelt als verliefd worden, elke avond als thuiskomen.

Jaar van het Paard

Wat voor invloed denk je dat internet op kunst in het algemeen zal hebben?
Na die vorige vraag brengt deze me met een klap terug in de werkelijkheid. Eerlijk gezegd weet ik het antwoord niet. Ik weet wel dat het een vreemd gevoel is om in mijn eigen huisje online naar afbeeldingen te kijken.

Toen ik klein was, moest ik echt naar het Rijksmuseum om de oude meesters te zien, en het is een prachtig gevoel om een bestemming te hebben en die te bereiken. Tijdens mijn studie moest ik echt naar Californië om de paraplu’s van Christo te zien.

Ik hoop dat de missie om kunst lijfelijk op te zoeken niet verloren gaat

.

Devil’s Garden is geen plek

Heeft het invloed gehad op jouw kunst?
Het is prachtig dat zoveel mensen mijn werk zo snel kunnen zien. Ik zet een werk online en binnen een uur zien 20 mensen het. In mijn stadje komen er zelden zoveel mensen naar de galerie. En zeker niet zo snel.

Ik vind het geweldig dat iemand uit Japan of Ierland of Houston gewoon even kan kijken zonder helemaal hierheen te hoeven komen.

Ik denk niet dat internet mijn werk heeft veranderd, maar het heeft wel veranderd hoe ik over mijn publiek denk. Omdat het contact direct en snel is, voelt het op de een of andere manier intiemer. Vóór internet was de kans groot dat ik de mensen die mijn werk kochten nooit zou ontmoeten. Misschien hoorde ik er later iets over – maar via internet, en vooral via Twitter, heb ik het gevoel dat ik mijn publiek een beetje beter leer kennen.

Welk werk is je persoonlijke favoriet?
Ik heb geen favorieten. Op sommige werken ben ik trotser dan op andere, maar de werken die ik het mooist vind, zijn de werken die iemand anders aanspreken.

Zou je het ooit verkopen?
Natuurlijk. Daar gaat het juist om. Schilderijen zijn een beetje als een flessenpost – ik wil verdorie dat iemand hem vindt, leest en er zelf iets betekenisvols uit haalt.

Jaar van de Stier 2009

Waar ben je verder nog gepassioneerd over?
Op dit moment voed ik een dochter op, en dat kleurt alles wat ik doe. Ik heb nog zo’n 8 jaar met haar, en ik ben van plan elke minuut daarvan haar moeder te zijn.

Ik ben gepassioneerd. Punt

Werk je aan iets nieuws?
Altijd – ik ben net begonnen met kleine tekeningen van tien minuten op ansichtkaarten. Ze zijn grappig en volkomen onvoorspelbaar. Ik zet de timer en teken wat ik voor me zie. Zo blijf ik eerlijk over mijn tekenvaardigheid.

Er komt nog meer

Dank aan Emily voor het beantwoorden van de vragen en het delen van haar kunst. Abonneer je zeker op haar kunstblog en volg Emily op Twitter om haar nieuwste werk bij te houden.

Houd de site ook in de gaten voor meer interviews met paardenkunstenaars en interviews met paardenfotografen.

Ben je zelf paardenkunstenaar, of ken je een kunstenaar die paarden maakt en die je hier graag zou zien? Laat je naam en website achter in de reacties hieronder of stuur me een berichtje om mee te doen.

Vertaald uit het Engels. Lees het origineel