
Kuc welara powstał z krzyżowania kuców walijskich z końmi arabskimi; potomstwo łączy szlachetną urodę, inteligencję i dobry charakter.
Pochodzenie
Choć te dwie rasy celowo krzyżuje się od początku XX wieku, oficjalnie rasa jest stosunkowo nowa. Welara Pony Association założyła w 1981 roku grupa pasjonatów, by uzyskać uznanie rasy i ją promować. Stowarzyszenie stworzyło księgę stadną i wzorzec rasy, dopuszczając u koni czystej krwi wyłącznie krew walijską i arabską. Aby kuc mógł zostać zarejestrowany, musi mieć co najmniej 1/8 i nie więcej niż 7/8 krwi każdej z ras. Istnieje też sekcja Welara Sport Pony, w której rejestruje się zwierzęta mające jednego rodzica welara, a drugiego innej rasy, często pełnej krwi angielskiej.
Typy kuca welara
Istnieją cztery typy kuca walijskiego, a każdy wnosi do rasy nieco inne cechy.
Krzyżówka z sekcją A
Krzyżówki z najmniejszymi kucami walijskimi, z sekcji A, mają zwykle poniżej 13 hands i służą głównie jako kuce zaprzęgowe lub wierzchowce dla małych dzieci.
Krzyżówka z sekcją B
To chyba najpopularniejszy typ: krzyżówki z sekcją B mają 13-13.2 hands i również służą do powożenia oraz jako wierzchowce dla nastolatków lub drobnych dorosłych.
Krzyżówka z sekcją C
Krzyżówki z sekcją C są większe i cięższe, mają 13.2-14.2 hands, czasem szczotki pęcinowe. Służą do powożenia i jazdy wierzchem.
Krzyżówka z sekcją D
Sekcja D to największy z typów walijskich, o cechach coba; krzyżówki z nią mają 13.3-15 hands. Nadają się do różnych dyscyplin jeździeckich.
Cechy
Aby kuc mógł zostać zarejestrowany, musi mieć 11.2 – 15 hands
Budowa
Głowa mała, o lekko wklęsłym profilu
Szyja łukowata, u ogierów z wyraźnym grzebieniem
Łopatki długie
Grzbiet krótki
Zad długi
Nogi prawidłowo postawione
Tradycyjne maści
Wszystkie maści z wyjątkiem umaszczenia tarantowatego (leopard complex)
Temperament
Inteligentny i przyjazny
Chętny do pracy i łagodny
Użytkowanie
Kuc pokazowy
Kuc wierzchowy
Przydatne linki
Witamy w The Welsh Pony & Cob Society of America
Wideo
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał