
Przodkowie kuca Baguio, czyli kuca filipińskiego, przybyli z chińskimi, brazylijskimi i innymi południowoamerykańskimi kupcami i handlarzami, którzy przyjeżdżali na Filipiny handlować, a potem zostawiali tam swoje zwierzęta.
Pochodzenie
Skrajny klimat sprawił, że obok podobnego konia Baguio wykształcił się mały i niezwykle wytrzymały kuc. Na początku XVIII wieku kraj roił się od koni i bydła, ale rasy zaczęły się degenerować. Aby zwiększyć liczebność i poprawić niewielkie stada, użyto koni hiszpańskich i arabskich, co w praktyce je uratowało. Wobec braku poważnych programów hodowlanych ich linie krwi mocno się wymieszały.
Kuce do przejażdżek
Dziś te twarde kuce spotyka się już tylko w okolicy Wright Park w centrum miasta Baguio, gdzie są atrakcją turystyczną i wożą chętnych na przejażdżkach. Zajmują się nimi miejscowi, nazywani „pony boys”, którzy utrzymują się z opieki nad zwierzętami. Pomagają dzieciom i ich rodzicom w przejażdżkach na kucach. O różnych porach roku pony boys organizują też festyny, podczas których ścigają się ze sobą ulicami miasta.
Warto zaznaczyć, że DAD-IS wymienia zarówno konia, jak i kuca jako Philippine Pony (kuc filipiński), więc oficjalnie nie są liczone jako odrębne odmiany. Na zdjęciach, które znaleźliśmy, widać jednak różne typy. Małe kuce wyraźnie należą do grupy kuców Azji Południowo-Wschodniej. Niektóre większe zwierzęta to natomiast wyraźnie szlachetniejsze konie, zdradzające wpływ krwi arabskiej.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 13.2 hands
Kuce są niezwykle wytrzymałe i silne
Tradycyjne maści
Wszystkie maści
Temperament
Łagodny i chętny do współpracy
Użytkowanie
Kuce do przejażdżek terenowych
Kuc wierzchowy
Transport
Wyścigi
Więcej zdjęć


Wideo
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał