
Mountain Pleasure Horse
- Wysokość w kłębie
- 14.2 – 16 hands
- Maść
- Maści jednolite
- Status ochrony
- Krytycznie zagrożona
Mountain Pleasure Horse, zwany też Country Saddle Horse i Old KY Saddler, należy do najstarszych w USA ras koni z chodami dodatkowymi i od ponad 160 lat hoduje się go w Kentucky.
Pochodzenie
W czasach odkryć i kolonizacji do Nowego Świata trafiło kilka typów koni z chodami dodatkowymi. Wiele z nich miało iberyjskich przodków, ale niektóre zawdzięczają swoje geny innemu źródłu – Wyspom Brytyjskim. Osadnicy przywieźli do Nowej Anglii małe konie typu hobby o dodatkowych chodach, które dały początek koniom Narragansett Pacer. Inochodźce ceniono za szybkość, ale były też wygodnymi wierzchowcami. Miały wolniejszy, płynny chód zwany „single-footed trot”, dzięki któremu chętnie podróżowano na nich po trudnym terenie między koloniami.
Na początku XIX wieku drogi w Nowej Anglii były już na tyle rozbudowane, że kłusaki cieszyły się dużo większym popytem niż konie wierzchowe, więc inochodźce stały się tam rzadkością. Na szczęście niewielkie grupy tych wygodnych wierzchowców przetrwały w Appalachach, gdzie dróg było mniej, a koni o płynnym chodzie wciąż szukano. Nadawały się nie tylko pod siodło – były na tyle wszechstronne, że pracowały w gospodarstwie, ciągnęły lub nosiły ładunki i rozwoziły pocztę.
Pradziadek koni z chodami
Według związku hodowców jest on przodkiem wszystkich amerykańskich ras z chodami dodatkowymi, w tym koni Tennessee Walking, American Saddlebred i Rocky Mountain. Mimo wkładu w inne rasy miłośnicy podtrzymują linie krwi tego dawnego konia, selekcjonując go pod kątem chodu i charakteru. To związek hodowców starej daty, który nie zachęca do hodowli z myślą o pokazach.
Dlatego pisanych źródeł o historii rasy jest niewiele. Hodowla często bywa sprawą rodzinną i niektóre księgi stadne przechodzą z pokolenia na pokolenie, pozwalając prześledzić linie krwi przez stulecia. Inne konie to prawdziwie wiejski typ, prawie bez dokumentacji i bez specjalistycznych metod hodowli. Łączy je aksamitnie płynny chód boczny, który jest dziedziczny i widać go u źrebiąt już kilka godzin po urodzeniu.
Działania na rzecz ochrony
W 1994 roku gubernator Kentucky (Brereton C. Jones) oficjalnie uznał rasę za protoplastę amerykańskich ras z chodami dodatkowymi. Stało się to po badaniach genetycznych przeprowadzonych przez University of Kentucky, a do 2009 roku księgi pozostawały zamknięte dla koni z zewnątrz. Wtedy otwarto je dla nielicznych wybranych ogierów appendix i „wybitnych” ogierów górskich, by poszerzyć pulę hodowlaną.
W 2014 roku zarząd przejrzał rejestr i uznał, że program hodowli appendix źle wpływa na czyste linie krwi. Postanowiono więc podzielić rejestr na dwie części: konie czystej krwi i Appendix. Główna różnica polega na tym, że potomstwa koni appendix nie można zarejestrować jako czystej krwi.
Equus Survival Trust uznaje rasę za krytycznie zagrożoną i szacuje jej światową populację na około 2500 koni, głównie w Kentucky. Ich wyjątkowa genetyka chodów interesuje autorów wielu badań nad genetyką koni.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 14.2 – 16 hands
Budowa
Głowa proporcjonalna, o prostym profilu
Szyja średniej długości, łukowata
Klatka piersiowa szeroka i głęboka
Łopatki skośne
Nogi mocne i dobrze ukształtowane
Tradycyjne maści
Wszystkie jednolite maści
Temperament
Inteligentny i przyjazny
Pojętny i łatwy w szkoleniu
Użytkowanie
Koń wierzchowy
Jazda w terenie
Rajdy długodystansowe
Przydatne linki
Mountain Pleasure Horse Association
Więcej zdjęć


Wideo
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał