
Termin criollo pierwotnie oznaczał zwierzęta (lub ludzi) czysto hiszpańskiego pochodzenia urodzone w obu Amerykach, ale z czasem zaczęto tak nazywać rasy rodzime dla Ameryki.
Pochodzenie
Z nielicznymi wyjątkami wszystkie rasy rodzime Ameryki Południowej i Środkowej wywodzą się od hiszpańskich koni berberyjskich lub andaluzyjskich, które Hiszpanie przywieźli do Ameryki w XVI wieku. Dziś rasy criollo są rodzime dla wielu krajów i przystosowały się do miejscowych warunków geograficznych i potrzeb. Bez względu na to, skąd pochodzą, ceni się je za wytrzymałość i odporność na trudne warunki.
Typ dominikański
Dominikańska odmiana nosi nazwę Dominican Republic Criollo. To średniej wielkości koń typu criollo i jeden z dwóch typów rasowych występujących w tym kraju. O tej konkretnej odmianie wiadomo niewiele, ale najpewniej ma większość cech, dzięki którym criollo jest tak popularną rasą.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 13.3 – 15.1 hands
Budowa
Głowa krótka, z szerokim czołem i niekiedy garbonosym profilem
Oczy czujne, uszy małe i spiczaste
Szyja umięśniona, lekko wysklepiona
Grzbiet masywny i mocny
Nogi krótkie, solidne i mocne
Tradycyjne maści
Wszystkie maści
Temperament
Silny i rozważny
Użytkowanie
Koń wierzchowy
Koń do pracy przy bydle
Koń rekreacyjny
Zdjęcie: Higueyhorses, na licencji CC BY-SA 4.0
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał