
Koń juczny z Devonu powstał specjalnie do noszenia ciężkich ładunków, ale był na tyle szlachetny, by dobrze sprawdzać się pod siodłem, i na tyle krzepki, by nadawać się do lekkich prac rolnych. Wyhodowano go, krzyżując rodzime kuce z lżejszymi, wyższymi końmi. To rasa wymarła.
Pochodzenie
Przypuszcza się, że koń juczny z Devonu mógł być spokrewniony z wielkim koniem (Great Horse), a jego historia przeplata się z historią koni z Dartmoor. U podstaw tej rasy leżą po części konie z Dartmoor, a później jej krew wróciła do populacji Dartmoor.
Rasa wymarła w Wielkiej Brytanii w 1903 roku, gdy ostatniego czystorasowego ogiera Devon Pack wysłano do Australii.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 12.2 – 14 hands
Budowa
Głowa z szerokim czołem
Uszy czujne
Szyja mocna
Skośne łopatki
Umięśniony zad
Ogon obfity i wysoko osadzony
Nogi o zwartym, płaskim kośćcu
Kopyta twarde i dobrze ukształtowane
Tradycyjne maści
Bułana | Kara | Skarogniada | Mączasta (pangaré)
Temperament
Spokojny i niezawodny
Krzepki i wytrzymały
Użytkowanie
Zwierzę juczne
Jazda wierzchem
Lekka praca pociągowa
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał