
Koń kastylijski powstał w średniowieczu w Kastylii (dziś części Hiszpanii) i do dziś słynie z dodatkowych chodów zwanych Paso Castellano, czyli krokiem kastylijskim.
Pochodzenie
Rasa powstała w okresie świetności Hiszpanii i ma w sobie krew koni europejskich, azjatyckich i północnoafrykańskich. Najazd Maurów w VIII wieku przyniósł krew berberyjską i arabską, która wpłynęła na wszystkie konie iberyjskie. Ich linie krwi stały się później jednym z fundamentów rasy andaluzyjskiej.
Efektem tych krzyżówek były konie dumne, piękne i o płynnych chodach, dzięki czemu stały się popularnymi wierzchowcami i głównym środkiem transportu. Znacznie później, po odkryciu Nowego Świata, wiele z nich przewieziono statkami do obu Ameryk (gdzie dały początek rasom, które istnieją tam do dziś). W Hiszpanii pozostałe konie kastylijskie wchłonęły linie andaluzyjskie.
Słyną nie tylko z pięknych chodów – silna domieszka krwi azjatyckiej dała twarde, niewielkie zwierzę, które potrafi pokonywać ogromne odległości przy minimalnych zasobach. Ich siła jest naprawdę niezwykła. Dziś koń kastylijski wciąż jest hodowany w Hiszpanii, choć wyszukiwanie koni czystej krwi o tym wyjątkowym chodzie to powolny proces.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 14 – 14.3 hands
Płynny chód zbliżony do inochodu wyróżnia tę rasę bardziej niż jakakolwiek inna cecha
Silny i wytrzymały
Skłonność do ruchu lateralnego jest naturalna i dziedziczna
Budowa
Budowa zrównoważona
Głowa szlachetna
Szyja mocna
Tułów gładki i dobrze umięśniony
Nogi krótkie w porównaniu z krzepkim tułowiem
Grzywa i grzywka delikatne, jedwabiste i obfite
Grzbiet długi i wąski
Tradycyjne maści
Wszystkie maści, przy czym najbardziej pożądane są konie siwe i o ciemnej skórze
Temperament
Energiczny i posłuszny
Łagodnego usposobienia
Odważny i wierny
Użytkowanie
Uszlachetnianie innych ras
Koń wierzchowy
Koń pokazowy
Więcej zdjęć


Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał