
Koń beberbecki to dawna rasa hodowana w heskiej stadninie państwowej, założonej na zamku Beberbeck, by dostarczać sprawnych koni bojowych.
Pochodzenie
Stadninę na zamku Beberbeck założono na początku XVIII wieku w celu hodowli wartościowych koni kawaleryjskich. Konie musiały mieć siłę i wytrzymałość, a przy tym zrównoważony charakter. Materiał wyjściowy stanowiły głównie ogiery pełnej krwi angielskiej, arabskie, normandzkie, meklemburskie i hanowerskie, kryjące miejscowe klacze. W efekcie powstał koń beberbecki – wartościowe zwierzę, cenione przez armię pruską.
Na początku XX wieku stadninę w Beberbeck zamknięto, a większość koni przekazano Polsce, gdzie dały początek państwowej stadninie w Racocie. Resztę sprzedano do Trakehnen, gdzie przyczyniły się do rozwoju rasy trakeńskiej. Choć koni czystej krwi zostało dziś niewiele, to potężne zwierzę przekazało swoje geny wielu innym rasom. Ogiery beberbeckie trafiały przede wszystkim do stadnin holsztyńskich i westfalskich, ale wiele niemieckich ras zawdzięcza coś tym pierwotnym koniom.
Ratunek z zoo Sababurg
Choć rasę uważano za praktycznie wymarłą, gdzieniegdzie przetrwało jeszcze kilka koni. Na szczęście zoo Sababurg podjęło próbę odnalezienia części pierwotnej puli genetycznej i rozpoczęcia nowego programu hodowlanego. Udało się – w 2018 roku pozyskano kilka klaczy, a w 2019 roku urodziła się pierwsza nowa klaczka.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 15.3-16.1 hands
Budowa
Głowa o prostym profilu, z małymi uszami
Łopatki skośne
Wyraźnie zaznaczony kłąb
Grzbiet mocny i prosty
Kopyta twarde
Tradycyjne maści
Zwykle skarogniada, ale może być każdej maści z wyjątkiem srokatej
Temperament
Inteligentny i odważny
Użytkowanie
Kawaleria
Jazda wierzchem
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał