
Ta część świata słynie ze wspaniałych koni, a Libia zdaje się hodować tylko najlepsze. Choć żyją tam też konie arabskie, za rodzimą rasę uważa się konia berberyjskiego, czyli Barbri.
Pochodzenie
Linie krwi koni berberyjskich są cenione na całym świecie. Najpierw stały się niezastąpione dla ludzi, którzy je hodowali, a gdy wyszły poza swoją kolebkę, zwróciły uwagę innych. Dziś ich krew płynie w żyłach wielu ras na całym globie, a razem z końmi arabskimi uważa się je za jednych z praojców współczesnych koni. Krew berberyjska pozostawia niepowtarzalne cechy, takie jak wypukły profil głowy i nisko osadzony ogon. Spekuluje się, że konie berberyjskie i arabskie mają wspólnych przodków albo że jedne dały początek drugim, ale tego nie wiadomo. Ich cechy są jednak wyraźnie różne, w niektórych przypadkach wręcz przeciwstawne (na przykład kształt głowy). Możliwe, że do linii berberyjskich dołożyły swoje konie iberyjskie, co oddaliło je od wspólnego przodka. Choć potężny, koń berberyjski jest wyraźnie mniej szlachetny niż jego urodziwy brat.
O libijskiej odmianie konia berberyjskiego nie ma wielu informacji, a zdjęć jest jeszcze mniej (przynajmniej tych dostępnych publicznie). Ten kraj ma wyraźnie dawną kulturę jeździecką, ale na razie gubi się ona w tłumaczeniu.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 14 – 15 hands
Budowa
Głowa długa, o prostym lub wypukłym profilu
Oczy żywe
Szyja średniej długości, sucha
Grzbiet krótki i prosty
Pierś długa i głęboka
Nogi smukłe i mocne, z szerokimi stawami
Kopyta małe i mocne
Tradycyjne maści
kasztanowata | siwa | gniada | kara
Temperament
Pełen temperamentu
Lojalny i oddany
Użytkowanie
Jazda wierzchem
Więcej zdjęć

Wideo
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał