
Konie artsakh, uważane za dumę Wyżyny Armeńskiej, słynęły jako smukła, szlachetna rasa z kraju uchodzącego za kolebkę udomowienia zwierząt.
Pochodzenie
Rasę starannie doskonalili przez stulecia (co najmniej od połowy XIII wieku) melikowie Arcachu, od którego wzięła swoją nazwę. Wśród tych koni często spotykało się maść kasztanowatą, dlatego nazywano je „zartak” (pomarańczowe). Zachowało się wiele dzieł sztuki przedstawiających melików i ich wspaniałe konie.
W XIX wieku hodowlę kontrolowali miejscowi emirowie. Ich konie były wysoko cenione i eksportowane do wielu sąsiednich krajów, docierając nawet do Francji. W 1956 roku były tak poszukiwane, że jednego z nich podarowano nawet angielskiej królowej Elżbiecie.
XX wiek nie był już tak łaskawy dla koni artsakh i z wielu powodów ich liczebność zaczęła spadać. Maść zartak zaczęła się rozmywać wskutek krzyżowania, a dziś hodowcy starają się zachować tradycyjną, brązowo-kasztanowatą maść. Genetycznie najbliższa jest rasa karabachska, ale nie wiadomo, czy to ta sama rasa hodowana w różnych krajach, czy odgałęzienie dawnej krwi artsakh.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 14-14.3 hands
Dobrze rozwinięte mięśnie
Budowa
Głowa o prostym profilu
Szyja wysoko osadzona i długa
Klatka piersiowa szeroka
Nogi mocne
Tradycyjne maści
Temperament
Żywy i pełen energii
Szybki i zwinny wierzchowiec
Użytkowanie
Jazda wierzchem
Kawaleria
Więcej zdjęć

Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał