
Osioł afrykański (Equus africanus), dziko żyjący przedstawiciel rodziny koniowatych (Equidae), jest uważany za dawnego przodka udomowionego osła, którego często spotykamy dziś.
Pochodzenie
Gatunek ten pochodzi z suchych obszarów północno-wschodniej Afryki, takich jak Erytrea, Etiopia i Somalia. Ma wytrzymały układ pokarmowy, który skutecznie wydobywa wilgoć z roślinnego pożywienia, dzięki czemu osły te mogą długo obywać się bez wodopoju.
Zwierzęta te żyją zwykle w małych grupach rodzinnych, a nie w stadach, głównie z powodu skąpej roślinności w ich środowisku. Są bardzo głośne i potrafią porozumiewać się głosem z innymi osłami nawet z odległości 2 mil.
Dziś podejmuje się działania ochronne, ponieważ na wolności pozostało ich zaledwie kilkaset. To skutek wielu czynników jednocześnie. Krzyżowanie się z osłami domowymi naruszyło czystość ich prastarych linii krwi.
Muszą też konkurować z żywym inwentarzem i rolnictwem o skąpe zasoby regionu. Nie wspominając o tym, że zarówno w Etiopii, jak i w Somalii tradycyjnie poluje się na nie dla mięsa i w celach leczniczych.
W większości krajów, w których występują, są prawnie chronione, jednak egzekwowanie tych przepisów jest niemal niemożliwe.
Cechy
Odporne zwierzęta, które od tysięcy lat doskonale radzą sobie w bezlitosnym klimacie
Budowa
Typowy osioł o krępym tułowiu
Duże uszy pomagają w chłodzeniu ciała i zapewniają mu wyostrzony słuch
Grzywa sztywna, stojąca, zakończona czernią
Ogon krótki, zakończony czarnym pędzlem
Kopyta wąskie, o średnicy zbliżonej do grubości nóg
Tradycyjne maści
Bułana z widocznym genem mączastości (pangaré) i znaczeniami pierwotnymi
Temperament
Typowy dla dzikiego zwierzęcia
Przydatne linki
Ultimate Guide to the African Wild Ass
African Wild Ass Archive
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał