Obserwuj nasz nowy kanał na YouTube!

Wywiady

Wywiad z artystką – Judy Wood

· The Equinest

Imię i nazwisko
Judy Wood

Strona internetowa i miejsca, w których można znaleźć moje prace
Strona: www.judywoodartphotography.com
Blog: judywoodartphotography.blogspot.com

Gdzie jestem
Saskatoon, Saskatchewan, Kanada

Opowiedz nam trochę o sobie – jaka jest twoja historia i skąd pochodzisz?
Całe życie mieszkam w Saskatoon – z wychowania jestem mieszczką z niewielkiego miasta, ale w moim życiu było też sporo „wsi” i przyrody.

Chyba urodziłam się z miłością do sztuki i koni, ale minęło trochę czasu, zanim te dwie rzeczy połączyły się w moim życiu i pracy.

Zawsze tworzyłam jakieś prace plastyczne, ale dopiero po trzydziestce (teraz mam 61 lat) nauczyłam się jeździć konno i stałam się prawdziwą „koniarą”. Ukończyłam studia ze specjalizacją w sztukach pięknych (dawno temu, kiedy ziemia jeszcze stygła) i pracowałam w różnych technikach, zanim doszłam do mojej obecnej pracy, która opiera się na fotografii i cyfrowo przetwarzanych zdjęciach.

Jeśli chodzi o fotografię i obróbkę zdjęć, jestem całkowitą samoukiem, na dobre i na złe. Chyba przez ostatnie kilkadziesiąt lat czekałam, aż nadejdzie era cyfrowa, żebym mogła wejść w nią ze swoją twórczością. Co ciekawe, zanim przeszłam na „zaawansowaną technologię”, przez wiele lat robiłam mozaiki ze szkła – w technice, która istnieje od jakichś 5000 lat.

Approaching The Herd

Kiedy zrobiłaś pierwsze zdjęcie?
Za dawno, żeby pamiętać! Pamiętam za to, że pierwszą lustrzankę (wtedy jeszcze na kliszę) dostałam, kiedy miałam dwadzieścia parę lat.

Jakiego aparatu używasz?
Zawsze fotografowałam Nikonem – od tamtej pierwszej używanej analogowej lustrzanki Nikona po mojego obecnego cyfrowego Nikona D200 (i zerkam łakomie na D700!)

Prairie Echoes

Gdybyś mogła wybrać dowolny aparat (bez względu na cenę), jaki by to był?
Nie jestem fotografką „od techniki”, tylko artystką, dla której aparat i Photoshop są narzędziami twórczymi, więc jestem całkiem zadowolona ze sprzętu, który mam – choć zawsze kuszą mnie jakieś nowości, zarówno korpusy i obiektywy, jak i Photoshop czy inne programy do obróbki zdjęć.

Czy masz jakąś szczególną technikę, dzięki której twoje zdjęcia wyglądają tak wyjątkowo?
Zdjęcia „artystyczne” zwykle przerabiam w komputerze, często bardzo mocno (jak w fotomontażach), wyodrębniając pojedyncze elementy z wielu zdjęć, żeby stworzyć zupełnie nowy obraz – do obróbki i przeróbek używam Photoshopa.

Każdy nowy obraz wymaga własnego podejścia do tego, co robię i jak to robię, więc nie mam ustalonej techniki – raczej rozwijam obraz z czasem, zwykle metodą prób i błędów.

Często zaczynam tylko z mglistym pojęciem kierunku, nigdy z gotową wizją końcowego efektu, a obrazy potrafią bardzo się zmienić względem punktu wyjścia, zanim same dadzą mi znać, że są skończone.

Mare Herd in Winter

Kto ma na ciebie największy wpływ?
Nie mam świadomości, żeby coś szczególnie wpływało na moją twórczość, choć całkiem dobrze znam historię sztuki (co ciekawe, nie historię fotografii) i niewątpliwie są siły, które ukształtowały moje widzenie i sposób, w jaki je realizuję. Staram się *nie* ulegać wpływom współczesnych fotografów artystycznych, którzy stosują techniki podobne do moich, bo nie chcę tworzyć prac wtórnych, nawet podświadomie.

Co sprawiło, że zaczęłaś fotografować konie?
Pewnie zaczęłam (to już było parę lat temu!!) od własnego pierwszego konia, kiedy miałam trzydzieści parę lat, a potem, kiedy inni odkryli, że całkiem nieźle radzę sobie z aparatem, zaczęłam robić zdjęcia także znajomym i klientom. Były to całkiem zwyczajne, typowe zdjęcia.

Dopiero w ciągu ostatnich mniej więcej trzech lat opanowałam Photoshopa na tyle, żeby wykorzystywać swoje zdjęcia do poważniejszych prac artystycznych. Nadal robię dla klientów standardowe zdjęcia i lubię uchwytywać obraz i akcję tego, co akurat dzieje się z końmi przede mną.

Starlight by Moonlight

Twoja ulubiona rasa koni?
Jeśli chodzi o posiadanie i jazdę, przekonałam się do koni gorącokrwistych, ale lubię fotografować praktycznie każdą rasę i każdy typ konia. Oczywiście efektowne rasy, takie jak konie fryzyjskie, andaluzyjskie i gypsy coby, zawsze z przyjemnością się fotografuje, choć w mojej okolicy nie spotykam ich tylu, ilu bym chciała.

Czy masz (lub miałaś) zwierzę, które jest muzą twojej twórczości?
Moją osobistą muzą w sztuce i w życiu jest mój kanadyjski koń gorącokrwisty, Alpac. Poza tym, że jest wspaniałym koniem wierzchowym, jest też duży, kary i piękny, więc dość często pojawia się w moich pracach.

Snowy Solitude

Gdzie najbardziej cię natchnęło, kiedy akurat nie miałaś aparatu?
Zdarza mi się to regularnie – kiedy jadę samochodem albo jestem gdzieś poza domem i widzę coś, co byłoby wspaniale sfotografować, a nie mam aparatu pod ręką.

Myślę o sobie jako o czymś w rodzaju „chodzącego oka”, więc inspirację wizualną znajduję praktycznie wszędzie. Niestety wiele tych potencjalnych zdjęć kończy jako „te, które uciekły”, bo po prostu nie mogę mieć aparatu przy sobie cały czas, choć naprawdę się staram.

Jak według ciebie internet wpłynie na sztukę i fotografię w ogóle?
Internet już wywarł ogromny wpływ, bo publiczność, do której możemy dotrzeć, nie jest już „regionalna”. W praktyce cały świat może teraz oglądać obrazy, które tworzymy i pokazujemy w sieci.

Yearlings Spook

Czy wpłynął na twoją?
Internet jest bardzo ważną siłą w moim artystycznym życiu – nie tyle ze względu na sprzedaż, która nadal odbywa się raczej „twarzą w twarz”, na wystawach albo w mojej pracowni, ile dzięki możliwości pokazania prac szerokiej publiczności i poznania jej opinii.

Dzięki członkostwu w Equine Art Guild nawiązałam kontakt z innymi artystami tworzącymi konie z całego świata, a internet pozwala mi śledzić, co dzieje się na wystawach i konkursach artystycznych – nie mówiąc już o szukaniu w Google technik i poradników, które pomagają mi w nauce fotografii i Photoshopa.

Mam też bloga, na którym pokazuję niektóre ze swoich „innych” zdjęć i opowiadam o codziennym życiu tu, na kanadyjskiej prerii, i wciąż zdumiewa mnie, że według statystyk bloga czytają go ludzie na całym świecie (na każdym kontynencie oprócz Antarktydy).

Dark Angels

Które zdjęcie jest twoim ulubionym?
Zwykle albo to, które właśnie skończyłam, albo to, nad którym akurat pracuję. „Dark Angels” to jednak jedno z pierwszych zdjęć z obecnej serii, nad którą pracuję, i jest na nim mój koń, więc na razie ma przewagę.

Co jeszcze jest twoją pasją?
Uwielbiam wszystkie zwierzęta, przyrodę, książki, naukę, ogrodnictwo i oczywiście jazdę konną – niekoniecznie w tej kolejności!!

Gypsy Moon

Ciąg dalszy nastąpi

Dziękujemy Judy za udzielenie wywiadu i podzielenie się swoją twórczością. Zasubskrybuj jej bloga artystycznego, żeby być na bieżąco z jej najnowszymi pracami.

Czekaj też na kolejne wywiady z artystami malującymi konie i fotografami.

Tworzysz konie albo znasz artystę lub artystkę, których prace chętnie zobaczysz u nas? Dodaj swoje imię i adres strony w komentarzu poniżej albo napisz do nas, żeby wziąć udział.

Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał