Wywiady
Wywiad z artystką – Jennifer MacNeill-Traylor
Imię i nazwisko
Jennifer MacNeill-Traylor
Strona internetowa i miejsca, w których można znaleźć moje prace
Moja strona wciąż powstaje: www.gypsymare.com
Bloga aktualizuję kilka razy w tygodniu: gypsymare.blogspot.com
Ebay: Gypsy Mare Studios
Etsy: Gypsy Mare Studios
Cafepress: Gypsy Mare Studios
Obserwuj Jennifer na Twitterze: @GypsyMareArt
Gdzie jestem
East Petersburg w Pensylwanii, czyli sielska okolica hrabstwa Lancaster.
Opowiedz nam trochę o sobie – jaka jest twoja historia i skąd pochodzisz?
Dorastałam w Cochranville w Pensylwanii. Kiedy się urodziłam, moja mama miała izabelowatą klacz o imieniu Gypsy i zabierała mnie ze sobą na przejażdżki w teren, kiedy byłam jeszcze niemowlęciem! To ją obwiniam o moje dożywotnie uzależnienie od wszystkiego, co końskie.
Jako dziecko spędzałam wakacje u dziadków, bawiąc się z ich klaczą rasy appaloosa, Honey. Przez całe dzieciństwo była jedną z moich najlepszych przyjaciółek.

W wieku 13 lat zaczęłam pracować w pobliskiej stajni koni sportowych: sprzątałam boksy i czyściłam sprzęt w zamian za jazdę, trochę startów w zawodach i niewielką pensję. Po szkole pracowałam w wielu różnych stajniach – od koni myśliwskich po przejażdżki amiszowskimi bryczkami dla turystów.
Ostatnią pracę przy koniach rzuciłam 2 lata temu. Przez 8 lat mieszkaliśmy z mężem na dużej stadninie koni pełnej krwi angielskiej. Zajmowałam się końmi w zamian za czynsz, media i utrzymanie mojego własnego konia.
Obecnie mieszkam w uroczym domku na pół akra ziemi, który właśnie zamieniam w mój własny mały ogrodowy raj. Niestety, musiałam sprzedać konia, żeby pomóc w kupnie domu, ale wciąż utrzymuję kontakt z kilkorgiem koniarskich przyjaciół i kiedy tylko mogę, chodzę na zawody jako widz.
Kiedy zaczęłaś rysować i malować konie?
Trudno wskazać dokładny moment. Chyba zawsze tworzyłam konie. Pamiętam, że w podstawówce przynosiłam swoje rysunki w teczce i na długiej przerwie sprzedawałam je po 10–25 centów za sztukę!
Jaką rasę najbardziej lubisz malować?
Uwielbiam malować konie rasy Gypsy Vanner! Ich długie grzywy i szczotki pęcinowe są takie piękne! Mam nadzieję, że kiedyś będę mieć własnego.

Kto ma na ciebie największy wpływ?
Uwielbiam końskie obrazy George’a Stubbsa i sir Alfreda Munningsa.
Kilka lat temu miałam okazję zobaczyć oryginał obrazu Stubbsa przedstawiający Whistlejacketa. Był naturalnej wielkości i zajmował całą ścianę. Kiedy go zobaczyłam, rozpłakałam się – tak był piękny.
W tym roku widziałam dużą wystawę prac Munningsa i kompletnie mnie zachwyciła! W internecie pokazuje się mnóstwo wspaniałych artystów malujących konie. Prowadzę bloga grupy artystów z Etsy, którzy tworzą konie, i ci niesamowici ludzie dają mi mnóstwo inspiracji!

Czy masz jakieś sekretne rytuały, które pomagają ci wejść w twórczy nastrój?
Kiedy idzie mi opornie, przeglądam kilka starych numerów magazynu Equine Images albo którąś z bardzo wielu książek o koniach, jakie mam w pracowni. Mam też całe pudła zdjęć zrobionych na zawodach i w różnych stajniach, które wtedy przeglądam. Lubię nawet przeglądać pliki w komputerze i oglądać swoje dawne prace.
Czy jest jakieś szczególne miejsce, które cię inspiruje?
Do moich ulubionych źródeł inspiracji należą Devon Horse Show i Brandywine River Museum. Nawet wyjście na lokalne zawody treningowe albo przejażdżka samochodem po okolicy potrafią podsunąć świetny pomysł.

Jak według ciebie internet wpłynie na sztukę w ogóle?
Myślę, że ma ogromny wpływ. Artyści, którym nie odpowiada płacenie galeriom czy sklepom wysokich prowizji (często 30–50%), zaczęli sprzedawać w miejscach o dużo niższych opłatach, takich jak Etsy i Ebay.
Czy wpłynął na twoją?
Zawsze lubiłam sprzedawać przez internet (od 1999 roku). Kiedy zaczynałam, wykupywałam stoisko na dużych targach jeździeckich i na kilku pokazach. Nie dość, że płaciłam wysoką opłatę za stoisko, to jeszcze tygodniami musiałam przygotowywać prace, które tam zabierałam. Do tego dochodzą wszystkie wydatki na jedzenie na mieście, hotel, benzynę i tak dalej. Teraz, gdy tylko coś namaluję, mogę od razu wystawić to na Ebayu. Uwielbiam mieć publiczność z całego świata.
Która praca jest twoją ulubioną?
Mam obraz olejny, który namalowałam w tym roku. Przedstawia kasztanowatego ogiera pełnej krwi angielskiej, którym kiedyś się opiekowałam. Był najbardziej złośliwym draniem, jakiego można sobie wyobrazić – pewnego dnia o mało nie urwał mi ręki. Namalowałam jego portret i wisi on obok mojego stołu w pracowni. Nosi tytuł „Worry”. Ten koń zawsze miał zatroskany wyraz pyska i myślę, że udało mi się go uchwycić na obrazie.

Czy kiedykolwiek byś go sprzedała?
Za odpowiednią cenę. 🙂
Co jeszcze jest twoją pasją?
Ogrodnictwo to moja wielka pasja. Każdego ranka, po kawie, spaceruję po ogrodzie i oglądam swoje kwiaty i warzywa. To niezwykle relaksujące i bardzo satysfakcjonujące – widzieć, co wychodzi z ziemi, co kwitnie, a co już nadaje się do jedzenia.
Większość artystów, których poznaję, to także zapaleni ogrodnicy. Myślę, że chodzi o tworzenie – o zamienianie czegoś nijakiego w coś pięknego.

Pracujesz nad czymś nowym?
To dla mnie najlepsza pora roku, żeby dużo zrobić. Mój mąż jest nauczycielem i ma wolne latem, więc może zajmować się naszą trzyletnią córeczką, kiedy ja pracuję. Nie mam teraz zaczętych obrazów olejnych, a skupiam się – o dziwo – na Halloween.
Na Ebayu słynę z tego, że łączę konie i święta w żartobliwych obrazkach na szyldach i innych użytkowych przedmiotach. Jeździec bez Głowy to popularny motyw na Halloween i jeden z moich ulubionych! Lubię też malować konie w śniegu na Boże Narodzenie. Prace świąteczne dają mi okazję do zabawy i pozwalają puścić wodze wyobraźni!

Ciąg dalszy nastąpi
Dziękujemy Jennifer za udzielenie wywiadu i podzielenie się swoimi pracami. Zaglądaj od czasu do czasu na jej stronę z pracami, żeby być na bieżąco z jej najnowszymi dziełami.
Czekaj też na kolejne wywiady z artystami malującymi konie i fotografami.
Tworzysz konie albo znasz artystę lub artystkę, których prace chętnie zobaczysz u nas? Dodaj swoje imię i adres strony w komentarzu poniżej albo napisz do nas, żeby wziąć udział.
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał