Wywiady
Wywiad z artystką – Dana Lysons
Imię i nazwisko
Dana Lysons
Strona internetowa i miejsca, w których można znaleźć moje prace w sieci
Strona: www.daynacreations.com
Facebook: Dana Lysons
Deviant Art: Dana Lysons
Brookfield, IL Gallery Walk – od 29 sierpnia do 12 września.
Gdzie mieszkam
Brookfield, Illinois
Opowiedz nam trochę o sobie: skąd pochodzisz i jaka jest twoja historia?
Moja miłość do koni zaczęła się, kiedy miałam dwa lata i rodzice po raz pierwszy posadzili mnie na koniu. Bardzo chciałabym pamiętać ten dzień! Mama mówi, że darłam się wniebogłosy, kiedy przyszła pora, żeby mnie zdjąć. Nie trzeba dodawać, że od tamtej pory przepadłam: kilka razy dziennie błagałam rodziców o kucyka i gdziekolwiek się przeprowadzaliśmy, robiłam wszystko, żeby znaleźć miejsca, w których mogłabym przebywać przy koniach.
Pasję do zwierząt i przyrody mam po rodzicach. Ciągle zabierali nas na wspaniałe wyprawy na łono natury i uwielbiałam każdą minutę. Bardzo tęsknię za tamtymi czasami. Uważam się za rodowitą mieszkankę Zachodu, bo mieszkałam i w Kolorado, i w Arizonie. Lata szkoły podstawowej i połowę gimnazjum spędziłam w Kolorado, a drugą połowę gimnazjum i liceum w Arizonie.

W 2004 roku w końcu wróciłam do Kolorado, ale potem poznałam mojego wspaniałego chłopaka i przeprowadziłam się na Środkowy Zachód, żeby zobaczyć, jakie możliwości tam na mnie czekają. Na razie jest świetnie!
Tutejsze środowisko artystyczne jest fantastyczne i daje mi mnóstwo okazji do pokazywania prac. Cała sztuka polega na tym, żeby zebrać się w sobie, wyjść do ludzi i to robić!
Spędziłam nawet kilka semestrów w Columbia College, świetnej szkole artystycznej w centrum Chicago. Planuję w końcu zdobyć licencjat ze sztuk pięknych (Bachelor of Fine Arts). Chicago to niezwykłe miasto, ale tęsknię za Kolorado i mamy plan, żeby niedługo tam wrócić!
Kiedy zaczęłaś rysować?
Nie pamiętam dokładnie. Pamiętam, jak pytałam mamę o rysunek, który zrobiłam mniej więcej w wieku 5 lat, więc przypuszczam, że rysuję, odkąd potrafiłam utrzymać ołówek. Moim tematem były oczywiście konie. Pamiętam, że w drugiej klasie moje rysunki zwracały uwagę.
Rysujesz nie tylko konie. Jaki jest twój ulubiony temat?
Cóż, poza końmi oczywiście, chyba najbardziej lubię rysować koty, ale rysuję też inne zwierzęta domowe i dzikie. Kocham świat zwierząt, więc staram się uchwycić w rysunkach istotę ich dusz. Zdecydowanie widać różnicę między tym, co rysuję z głowy, a tym, co rysuję ze zdjęcia.

Kto wywarł na ciebie największy wpływ?
Leonardo da Vinci, Rosa Bonheur, Robert Vavra, George Stubbs, Robert Bateman, Maxfield Parrish, Georgia O’Keeffe.
Czy masz (albo miałaś) zwierzę, które jest muzą twojej pracy?
Co zaskakujące, nie! Chyba większość inspiracji czerpałam ze zdjęć i z koni należących do życzliwych ludzi, którzy przez lata dawali mi przywilej jeżdżenia na nich i przebywania w ich towarzystwie.
Czy masz jakieś sekretne rytuały, które pomagają ci wejść w twórczy nastrój?
Oglądanie prac innych artystów naprawdę mnie inspiruje; pomaga też przeglądanie moich wcześniejszych prac.
Czasem, kiedy nie mogę złapać rytmu, rysuję własną dłoń. Wiem, że to brzmi dziwnie, ale to naprawdę dobre ćwiczenie, żeby wyłączyć lewą półkulę mózgu!
Rysuję ją, nie patrząc na kartkę, i to naprawdę uruchamia prawą półkulę. To właśnie kocham w rysowaniu: to świetny sposób na medytację, który zabiera cię daleko, bardzo daleko od surowych obowiązków prawdziwego świata, czyli przede wszystkim od pracy na pełny etat, dzięki której mogę robić to, co kocham, przez 2 dni w tygodniu. Czy to nie brzmi zupełnie nie tak?

Czy jest jakieś szczególne miejsce, które cię inspiruje?
Przebywanie przy koniach i na łonie natury, gdziekolwiek by to było. Kolorado ma jednak szczególne miejsce w moim sercu i dlatego to ono jest twierdzą, która inspiruje drzemiącą we mnie artystkę.
Jak twoim zdaniem internet wpłynie na sztukę w ogóle?
OGROMNIE!! Już ma ogromny wpływ. Pamiętam, jak niedawno myślałam o wszystkich tych artystach, których prac – gdyby nie internet – nigdy nie miałabym przywileju oglądać. Internet poszerzył możliwości, jakie mają artyści, żeby pokazywać swoje prace i zdobywać rozgłos. Jest tyle serwisów społecznościowych, że trudno pozostać niezauważonym, jeśli włoży się wysiłek w dzielenie się swoją sztuką.

Czy wpłynął na twoją twórczość?
Absolutnie! Własna strona to wielki atut – mam miejsce, w którym mogę archiwizować swoje prace. Nie przyjmuję przez nią jeszcze zamówień, ale mam plan, żeby to ruszyć. Poznałam świetny serwis deviantart.com. To miejsce, w którym artyści, jacykolwiek, mogą nawiązywać kontakty z innymi artystami i pokazywać swoje prace. Sprzedaż prac na eBayu to też bardzo realna możliwość, z której mam nadzieję częściej korzystać, kiedy powiększę zasób swoich prac.
Która praca jest twoją ulubioną?
Najbardziej zapadł mi w pamięć rysunek ogiera mustanga. To jeden z moich starszych rysunków, narysowany na podstawie książki, którą wiele lat temu wypożyczyłam z biblioteki. Autor podążał za stadem mustangów i dokumentował ich wędrówki na zdjęciach.
Jego opowieść o tym konkretnym mustangu poruszyła wtedy coś głęboko we mnie i od razu poczułam, że muszę go narysować.
Nie pamiętam wszystkich szczegółów, ale autora zaintrygowało, że ten młody ogier oddalał się tak bardzo od stada. Wydało mu się niezwykłe, że mógł podejść tak blisko i go sfotografować. Zaczął podejrzewać, że coś jest z nim nie tak, i rzeczywiście, po serii prób wzrokowych i dźwiękowych zorientował się, że koń jest głuchy. To było smutne, rozpłakałam się, więc musiałam go narysować.

Czy kiedyś byś go sprzedała?
Raczej nie. Właściwie mam wiele takich rysunków.
Co jeszcze jest twoją pasją?
W tym roku razem z najlepszą przyjaciółką stworzyłyśmy zalążek ośrodka ratowania koni: Amanda’s Foundered Friends: Horse and Equine Rescue. Naszą misją jest wyszukiwanie koni uznanych za przewlekle lub ostro kulawe i rehabilitowanie ich dzięki naturalnej pielęgnacji kopyt i naturalnemu, przyjaznemu koniom trybowi życia. Zainspirowały nas prowadzone przez Jaime’ego Jacksona badania nad dzikimi końmi. Pasjonuje mnie też kolarstwo górskie. Wyjeżdżam na szlak, kiedy tylko mogę.
Pracujesz nad czymś nowym?
Właściwie wczoraj wieczorem skończyłam rysunek. Pokażę go podczas Brookfield Art Gallery Walk. Mam nadzieję, że wkrótce zacznę coś nowego! Znalazłam świetne materiały referencyjne, które z pewnością rozpaliły we mnie artystyczny ogień.

To nie koniec
Dziękujemy Danie za udzielenie wywiadu i podzielenie się swoimi pracami. Zaglądaj od czasu do czasu na jej stronę z pracami, żeby być na bieżąco z jej najnowszymi dziełami.
Zaglądaj też do nas po kolejne wywiady z artystami malującymi konie i fotografami.
Malujesz konie albo znasz artystę, którego prace z końmi chętnie zobaczysz u nas? Dodaj swoje imię i adres strony w komentarzu poniżej albo napisz do nas, żeby wziąć udział.
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał