
Niemal każdy kraj Ameryki Łacińskiej wyhodował własną odmianę uwielbianego konia criollo. Tego określenia używa się zarówno wobec zwierząt, jak i ludzi – oznacza tych, którzy mają hiszpańskich przodków, ale urodzili się w obu Amerykach.
Pochodzenie
Wszystkie rodzime rasy koni obu Ameryk wywodzą się od koni sprowadzonych z Europy, głównie z Półwyspu Iberyjskiego. Od dostojnego lusitano po wygodnego w siodle jenneta – te linie krwi dały początek dziesiątkom, jeśli nie setkom różnych ras i typów. Jedną z popularniejszych ras jest criollo, a w przypadku Paragwaju – w żeńskiej formie criolla (według DAD-IS).
Ta urodziwa i krzepka rasa wykształciła w każdym kraju, w którym się ją hoduje, nieco inne cechy: hodowano ją pod miejscowe potrzeby i przystosowywała się do danego klimatu. Niestety odmiana hodowana w Paragwaju jest zagrożona wyginięciem – według DAD-IS w 2023 roku pozostało jej zaledwie 497 koni.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 13.3 – 15.1 hands
Budowa
Głowa krótka, z szerokim czołem i niekiedy wypukłym profilem
Oczy czujne, uszy małe i spiczaste
Szyja umięśniona, z lekko zaznaczonym grzebieniem
Grzbiet szeroki i mocny
Nogi krótkie, solidne i mocne
Tradycyjne maści
Wszystkie maści
Temperament
Niezależny i wytrwały
Inteligentny i rozsądny
Użytkowanie
Koń wierzchowy
Koń do pracy przy bydle
Lekkie prace rolne
Transport
Koń do wozu
Wideo
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał