
Cavall Pirinenc Català, czyli kataloński koń pirenejski, to ciężki koń pociągowy pochodzący z Pirenejów i katalońskiego przedgórza Pirenejów.
Pochodzenie
Pochodzenie tej rasy jest na tyle dawne, że trudno je ustalić, uważa się jednak, że konie te były udomowione już w III wieku p.n.e. Byłyby więc potomkami koni pozostawionych na Półwyspie Iberyjskim przez Rzymian. Przez wiele stuleci służyły do przewozu towarów i ludzi górskimi drogami.
Po hiszpańskiej wojnie domowej w Katalonii brakowało żywności, więc celem hodowli tej rasy stała się produkcja mięsa. Tuż po wojnie domowej mięso tych koni było w regionie ważnym pożywieniem, które pozwalało przetrwać. W połowie XX wieku sprowadzono francuskie rasy zimnokrwiste, by nieco poprawić linie krwi (wiele francuskich ras zimnokrwistych również hoduje się na mięso). Te krzyżówki zmniejszyły liczbę koni czystej krwi, które istnieją dziś.
W 2004 roku podjęto próbę uznania i zachowania katalońskiego konia pirenejskiego, określając cechy jego populacji. Ustalono, że różni się od innych ras spotykanych na Półwyspie Iberyjskim. W 2007 roku uznano go za rasę i zatwierdzono oficjalny wzorzec, a w kolejnym roku założono księgę stadną.
Choć krzyżowanie omal nie doprowadziło do wymarcia rasy, nie straciła ona swoich szlachetnych pierwotnych cech. Konie te przez większą część roku przebywają na zewnątrz – latem pasą się na górskich pastwiskach, a zimę spędzają w stajni.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 14.2-15.3 hands
Budowa
Głowa średnia lub duża
Uszy średniej wielkości
Oczy wyraziste
Chrapy duże
Szyja mocna, u ogierów łukowata
Nogi masywne i krzepkie
Tradycyjne maści
kasztanowata | skarogniada | gniada | kara
Temperament
Użytkowanie
Rolnictwo
Zwierzę juczne
Jazda wierzchem
Transport
Przydatne linki
Więcej zdjęć




Wideo
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał