
Koń borana, uważany za niezwykle starą rasę, pochodzi ze strefy Borana w południowej Etiopii i od niej wziął nazwę. Rasa jest słabo udokumentowana, ale naukowcy zaczęli ją badać, by ją dokładnie scharakteryzować.
Pochodzenie
Ich pochodzenie jest nieznane, a oficjalnych programów hodowlanych brak, dlatego wiadomo o nich bardzo niewiele. To typowa rasa nizinna, użytkowana i hodowana przez pasterzy z ludu Oromo Borana. Konie te są zwykle wytrzymałe i dobrze przystosowane do suchego, wymagającego środowiska południowej Etiopii.
Borana dzisiaj
Pasterze Oromo Borana mają ciekawą kulturę konną, nieco podobną do kultury Beduinów. Ten system kulturowy nazywa się Gadaa i zobowiązuje członków społeczności do okazywania koniom szczególnego szacunku. Niektóre związane z nim tradycje są dość skrajne: przy wodopojach konie piją przed wszystkimi innymi gatunkami (także przed ludźmi), a ogiery mają własne ceremonie pogrzebowe. Koni borana nigdy też nie zobaczysz zaprzężonych do wozu.
Strefę Borana regularnie nawiedzają skrajne susze i choć konie piją pierwsze, w porze suchej dostają wodę tylko co drugi dzień. Suchy klimat regionu odcisnął piętno na tutejszych koniach, mimo całej ich wytrzymałości.
Cechy
Poprawna budowa
Odporny na suszę
Tradycyjne maści
Zwykle gniada
Temperament
Silny i chętny do pracy
Łagodny, pracowity
Użytkowanie
Pędzenie stad
Transport
Zdjęcie u góry: Rod Waddington, na licencji CC BY-SA 2.0
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał