Paarden in de kunst
De paarden van Henri de Toulouse-Lautrec, deel 3
Henri de Toulouse-Lautrec werd halverwege de 19e eeuw geboren in een rijke familie in het zuiden van Frankrijk. Hij was geen gezond kind, en tegen de tijd dat hij in de puberteit kwam, had hij allebei zijn benen gebroken, waardoor die achterbleven in de groei.
Kunst uit tragedie
Al van kinds af aan vond Henri troost in zijn kunst, en hij werd heel bedreven in het vastleggen van de emoties van zijn onderwerpen. Misschien omdat hij zich een groot deel van zijn leven een buitenstaander voelde die van buitenaf naar binnen keek. Als volwassene verkeerde Henri in twijfelachtig gezelschap: voor zijn inspiratie zocht hij het liefst schunnige danszalen en huizen van lichte zeden op. Zijn oeuvre is enorm, en in een groot deel ervan duiken paarden op. Heb je ze nog niet gezien, bekijk dan zeker deel 1 en deel 2.
Zijn werk legt bij elk van zijn onderwerpen treffend een moment van emotie vast, van stalknechten tot vrouwen van lichte zeden.
Bij de rennen

Cavalerist

Equipage in Bosc

Generaal bij de rivier

Ruiters in het Bois de Boulogne

Amazone

Nice, op de Promenade des Anglais

In het dameszadel

Souvenir d’Auteuil

Vertaald uit het Engels. Lees het origineel