Paarden in de kunst
De paarden van Henri de Toulouse-Lautrec, deel 2
Henri de Toulouse-Lautrec werd halverwege de 19e eeuw in Zuid-Frankrijk geboren in een aristocratische familie. Hij had een zwakke en ziekelijke jeugd, waardoor hij lichamelijk enigszins misvormd raakte.
Genieten van het losbandige leven
Henri was een vreemd mannetje, eigenaardig misvormd door de botten die hij als kind had gebroken. Hij stortte zich op het losbandige nachtleven van bars en bordelen en werd een zware drinker. Hoewel veel van zijn kunst de mensen weerspiegelt met wie hij zijn tijd doorbracht (lichte vrouwen en burleskdanseressen), had hij ook een zachtere kant. De zachtere Henri genoot van het circus en had duidelijk oog voor de vorm van het paard. Tot nu toe heb ik paarden gevonden in meer dan 30 van zijn werken, dus als je het eerste bericht over Henri’s paarden nog niet hebt gezien, neem dan zeker een kijkje.
Met zijn zachte, minimalistische aanpak weet hij zijn onderwerpen emotioneel te typeren. Zijn werk gunt ons vaak een kort moment van intimiteit met het onderwerp dat hij zo nauwkeurig bekeek.
In het Circus Fernando: ruiter op een wit paard

Rijpaard van een artillerist

Affiche voor Het Duitse Babylon

Aangebonden paard

In het circus: de Spaanse pas

Het witte paard Gazelle

Paard dat met zijn stalknecht vecht

In het circus: dressuur met paard en aap

Twee ridders in harnas

Nog niet helemaal klaar
Geloof het of niet, maar er komt nog meer werk van Toulouse-Lautrec aan, dus kom volgende week zeker terug.
Vertaald uit het Engels. Lees het origineel