
Van oudsher was de paardenfokkerij in Letland gericht op drie specifieke types: een trektype, een sportpaard en een licht rijpaard.
Oorsprong
Sportpaarden worden in Letland al sinds de 17e eeuw gefokt, op basis van het plaatselijke inheemse ras, dat afstamt van de oeroude Tarpan. Ze werden in 1952 officieel erkend; het waren degelijke paarden, die werden gebruikt om andere rassen in de toenmalige Sovjet-Unie te veredelen.
Begin 20e eeuw werd de staatsstoeterij Okte opgericht, die de bakermat van de rijpaardenfokkerij in Letland werd. De beste merries uit het hele land werden uitgekozen, samen met Oldenburger merries, en gekruist met hengsten van de stoeterij van Riga. In 1925 werd de staatsstoeterij Svētciems opgericht, die zich op dieren van het sporttype richtte. Daar gebruikte men legermerries (een mengeling van Engelse volbloed, Arabier en Trakehner), samen met enkele Hannoveranen en Mecklenburgers uit Duitsland.
Onafhankelijk Letland
Na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie werden de staatsstoeterijen opgeheven, en sommige inwoners konden ze overnemen. Een goed sportpaard was nog altijd nuttig voor particuliere fokkers, die ze bleven fokken. Doordat er geen centrale stoeterijen meer zijn, vindt de fokkerij verspreid op kleine schaal plaats, wat het lastiger maakt om inteelt in de kuddes te voorkomen. Waar nodig worden Oldenburger hengsten gehaald voor vers bloed.
Kenmerken
Gemiddelde hoogte 16-17 hands
Bouw
Typische kenmerken van een sportpaard
Traditionele kleuren
Effen kleuren
Karakter
Energiek en intelligent
Veel sportfokkers selecteren op een stabiel karakter
Gebruik
Sport
Rijden
Dressuur
Springen
Eventing
Video
Bovenste afbeelding van Dainis Matisons onder de licentie CC BY 2.0
Vertaald uit het Engels. Lees het origineel